Het Graspop-rapport

Het Graspop-rapport

Het Graspop-rapport

Print
Na drie dagen zware metalen in Dessel dringen zich niet alleen Dafalgans maar ook enkele conclusies op. Wat was top en flop op Graspop?
TOP: HET PUBLIEK

U was weliswaar met ietsje minder dan vorig jaar - het wisselvallige weer en de Stones zaten daar ongetwijfeld voor iets tussen - maar u was wel weer fantastisch. Op welk ander festival worden reporters - ja, zelfs ondergetekende - door wildvreemden op een pint getrakteerd? De doorsnee metalfan: ruwe bolster, blanke pit. Ook deze negentiende Graspop was weer een groot feest zonder noemenswaardige incidenten.

FLOP: DE STAKERS

Domper op de feestvreugde: heel wat jongeren dienden zondagnamiddag al het festivalterrein te verlaten, kwestie van nog thuis te geraken met de trein. Zondagavond om 22u startte immers een staking bij het spoor. Op veel begrip bij de Graspoppers moest die niet rekenen: met je zuurverdiende centen een duur ticket kopen en dan vervolgens Soundgarden en headliner Black Sabbath niet kunnen zien...

TOP: DE EUROPESE BANDS

Wat onthouden we muzikaal van deze editie? Het legendarische Black Sabbath was uiteraard een waardige afsluiter op zondag. De grondleggers van de heavy metal schoten de ene klassieker na de andere af: 'Snowblind', 'Black Sabbath', 'N.I.B.'... Gitaargod Tony Iommi is eindelijk voldoende hersteld van kanker om weer op te treden en stond met zichtbaar plezier op het podium. Zanger Ozzy Osbourne zal altijd wel zijn wankele zelf blijven maar was gisteravond uitstekend bij de les. Meer was niet nodig om de wei te doen ontploffen. Black Sabbath was zonder twijfel het hoogtepunt van de Graspopzondag en bij uitbreiding van deze editie.

Op vrijdag scoorden de Zweden van Watain en Opeth. Watain bracht integere, compromisloze, muzikaal hoogstaande black metal waar de geest van Bathory stevig door waaide. Opeth sloot af met het duo 'Deliverance' en 'Blackwater Park': voldoende om iedereen in de Marquee in extase te brengen.

Die Marquee trok dit jaar wel aanzienlijk minder volk dan tijdens de vorige edities. De reden ligt voor de hand: voor het eerst waren er twee hoofdpodia, broederlijk naast mekaar, zodat je er de hele dag kon kamperen en constant livemuziek kreeg. De organisatie wil met het extra hoofdpodium meer bands voor een groot publiek laten spelen en zo groepen laten doorgroeien. Sommige bands grepen de kans met beide handen. Gojira bijvoorbeeld, op zaterdag: wees maar zeker dat de strakke set van de Fransen hen veel nieuwe zieltjes heeft opgeleverd. Verder waren we zaterdag onder de indruk van het Noorse Satyricon en het Deense Volbeat, dat zijn nieuwe status van headliner overtuigend waarmaakte. Enkele grote Amerikaanse groepen faalden dan weer. Mastodon zagen we al veel beter en Limp Bizkit had wel de hits maar niet het tempo bij. Weliswaar redden Steel Panther (vrijdag) en Hatebreed (zondag) de VS-eer, maar de Europese bands deden het over het algemeen wel beter dan de Amerikaanse op deze Graspop. Een goed voorteken voor de Rode Duivels morgen?

[Tom De Smet
MEEST RECENT