Twistzieke regeringen

De regeringen hebben de schuiven leeggemaakt. Zowel de federale als de Vlaamse. Ze kunnen nog vergaderen en beslissingen nemen, maar ze moeten “voorzichtig” zijn. Er zijn immers geen parlementen meer om ze te controleren. De Kamer is ontbonden, het Vlaams Parlement is met reces. Pas half juni komen de nieuwe assemblees weer samen. Het wachten op nieuwe regeringen zal een tijdje langer duren.

jrosquin

Hoe hebben de uittredende bestuursploegen het ervan afgebracht? De federale regering heeft behoorlijk wat werk verzet. Ten eerste had zij de ongelooflijke verdienste dat ze er eindelijk kwám. Na 541 dagen praten was dat geen dag te vroeg. België was het internationaal vertrouwen kwijt en stond aan de rand van de financiële en economische afgrond.

Door een grote daadkracht van bij haar aantreden herwon de regering-Di Rupo beetje bij beetje aanzien en krediet. Op het vlak van pakweg pensioenen, arbeidsrecht, consumentenbescherming en begroting werden heel wat maatregelen genomen. En B-H-V werd gesplitst! Er werd ook een grote staatshervorming gerealiseerd.

Toch blijft het gevoel bestaan dat het slechts eerste aanzetten waren. De beslissingen gingen niet ver genoeg. Er blijft nog heel veel werk op de plank liggen, vooral qua herstel van concurrentiekracht en begroting.

De federale regering had ook een probleem van cohesie. De partijen en ministers maakten te veel ruzie, vooral naar het einde toe. Dat schaadde hun imago.

Een probleem dat ook de Vlaamse regering kende. Misschien nog meer dan de federale. Tussen de N-VA en de sp.a heeft het de afgelopen vijf jaar nooit geboterd. Dat straalde af op de hele ploeg die al niet opviel door overdreven kloekheid. Begrotingsgewijs presteerde zij goed, op welzijn en economie werd veel werk verzet, maar er waren ook minder tot de verbeelding sprekende dossiers over mobiliteit, onderwijs, miserietaks en Uplace. En er waren de gelekte mails… De minister-president moest te vaak pompier en crisismanager spelen om van een geslaagde regeerperiode te kunnen spreken. Maar dat deed Kris Peeters dan ook uitstekend. Eigenlijk is het een wonder dat hij zijn team tot op het einde kon samenhouden.

Door Paul Geudens

MEER OVER Ons standpunt

Nu in het nieuws