Europa verkijkt zich op Villa Tinto

Het Europees Parlement keurde vorige week een resolutie goed waar Antwerpen helemaal niet blij mee is. De resolutie wil een betere bescherming bieden aan prostituees die het slachtoffer zijn van seksuele uitbuiting en pleit daarom voor de vervolging van hun klanten.

jatimmermans

Misschien kan op die manier het beleid van een aantal Europese lidstaten worden verbeterd, maar in ons land - en laten we daarbij Antwerpen als voorbeeld nemen - is dat zeker niet het geval. Wij hebben dat probleem namelijk jaren geleden al aangepakt, en met succes.

Ooit kende Antwerpen op het gebied van prostitutie een ware jungle, waarin het fenomeen zich als kruipolie een weg door de stad baande en de touwtjes veelal in handen werden gehouden door de maffia. Onder het bewind van burgemeester Leona Detiège werd een gedoogbeleid voor raamprostitutie ingevoerd in een duidelijk afgebakende zone van drie straten in het Schipperskwartier. Alleen daar mochten prostituees nog postvatten achter de vitrines. Hulpverleningsorganisaties streken neer in de buurt, er werd een systeem van medische zorg opgezet en de politie wist precies waar de controles moesten plaatsvinden. Sindsdien is er enkel nog een probleem in bepaalde wijken, zoals met het hardnekkige fenomeen van de heroïnehoertjes in de Atheneumbuurt.

Het Antwerpse systeem heeft dus gewerkt. Mannen en vrouwen die er zelf voor kiezen om van prostitutie hun beroep te maken, kunnen dat doen in gecontroleerde omstandigheden en zonder groot gevaar voor eigen leven. Wie toch het slachtoffer wordt van seksuele uitbuiting, heeft een helpende hand in de buurt of wordt omarmd door de sociale controle in de omgeving van Villa Tinto.

Gaan we dat systeem op de helling zetten door de klanten van de prostituees te criminaliseren? Dat lijkt ons een bijzonder slecht idee. Op die manier verdwijnt het fenomeen opnieuw onder de radar, waar het zich tot diep in de vorige eeuw bevond. Elke vorm van controle valt weg en de prostituees zelf worden daarvan het eerste slachtoffer.

Dat mag niet gebeuren. Daarom begrijpen we niet waarom de CD&V-fractie in het Europees Parlement voor de resolutie heeft gestemd. Kennen de CD&V'ers daar de Antwerpse ervaringen niet, of vinden ze het belangrijker om zich aan te sluiten bij een ethisch reveil dan om de zwakkeren in de samenleving te beschermen?

Door Lex Moolenaar