Frans Schellens sneuvelt op verjaardag

Frans Schellens sneuvelt op verjaardag

Frans Schellens sneuvelt op verjaardag

Print
Schrijf een oorlogsverhaal. Reporter Stefan Laenen dook voor die opdracht in zijn eigen familiegeschiedenis. Soldaat Frans Schellens schreef een brief van het front naar zijn familie in Morkhoven (Herentals). Amper enkele uren later, op zijn verjaardag, sneuvelde Frans. Honderd jaar later ontvangt hij op zijn briefje alsnog een antwoord.

"Bedroevend en bitter is het voor vader en moeder hun teergeliefde zoon te zien ontrukken door de dood. Doch is het voor hen ook vereerend en opbeurend die zoon als een kloekmoedige held voor het heil van het vaderland te zien sneuvelen." Echt waar Frans? Zou het voor uw vader en moeder een troost zijn geweest dat ge voor het vaderland viel? Het staat zo nochtans op uw bidprentje. Ge kent mij niet. We zullen elkaar ook nooit kennen. Ik zal mij voorstellen. Mijn naam is Stefan, ik ben reporter en nu exact tien jaar ouder dan gij ooit geworden zijt. Mijn overgrootmoeder was uw grote zus Ludovica. Ge hebt nooit geweten dat ze vijf kinderen kreeg. Mijn chef vroeg me om een oorlogsverhaal te schrijven. Daarom ging ik eens kijken in die doos die nu al zo lang op zolder staat. Daarin lag uw brief begraven.

Het is de laatste brief die ge schreef, naar uw ouders, uw vijf zussen en drie broers. "Ik schrijf dat ik niet gezond ben van altijd zes tot zeven uren per dag te voet te gaan met onze zware rugzak. Wij liggen in Leuven nu in een klooster waar vele priesters zijn. Ik zou toch eens gaarnen naar huis komen maar hoelang duurt het toch nog?" Nog vier ellendige jaren Frans, maar dat hebt gij nooit geweten. De brief is op 9 september 1914 in Kessel-Lo verstuurd. De 'schrikklijken oorlog' was amper gestart. Den duits dreef onze vaderlandse troepen achteruit vanuit Luik. "Ik kan voor mijn heel leven wegblijven want den oorlog is nu verklaard. Wij gaan alle dagen den duits zoeken naar de grenzen. Wij staan er slecht voor. Ik geloof niet nog Morckhoven te zien." Nee, ge hebt Morkhoven en uw familie nooit nog teruggezien. Een dag nadat ge deze brief schreef, kreeg je de kogel. Of werd ge opengereten bij een bombardement? Of neergestoken? We weten het niet, Frans. Overgrootmoeder sprak daar amper over. Uw wonde deed haar zeer. We weten enkel dat ge zijt gestorven op 10 september 1914. Exact op uwe 22ste verjaardag. Een kogel als geschenk.

Ge hebt het voelen aankomen, hé Frans? "Toch gaan wij met de moed erop af. Lichtelijk moeten wij morgen sterven. Wij kunnen niet anders en wij staan er voor. Wij moeten er door." Gij vocht aan het front, maar uw hart lag thuis in Morkhoven. "Zegt aan Van Looi dat hij nu maar de koeien dood doet. Want mijn gedacht is dat wij er allemaal aan zijn. Als ik toch van den oorlog moest doorkomen of als den duits het opgaf dan zal het een plezier voor me zijn nog eens naar huis te mogen komen. Nu sluit ik mijnen brief met een gezond hart. Als gij dezen brief hebt, stuur dan een klein antwoord. Beminde ouders, zusters en broeders." Een klein antwoord schrijven, was niet meer nodig. Ze zijn uw lijk in Kessel-Lo komen halen, te voet met de kruiwagen. Ge wilde aan uw brief nog enkele zinnen toevoegen, maar ge kreeg de kans niet. "Schrijft dan wat nieuws van Morckoven en van het binnen geroepen..." Daar stopt alles abrupt. Uw handschrift bibbert. Ik merk dat ge schrik had. Niet erg. Alle helden hebben schrik. Frans, onnoemelijk hard bedankt, om uw leven te geven voor het onze. Alles gaat goed, hier in Morkhoven.

Aantal gesneuvelden aan het front: Herentals verloor een veertigtal soldaten tijdens WO I.

Aantal gesneuvelde burgers: Op 28 en 29 september worden verschillende burgers doodgeschoten. In de Zandstraat schieten de Duitsers Carolus Dionisius Janssens, een gepensioneerde facteur, dood. Later schieten de Duitsers ook nog Gerard Coveliers, Joseph Laeremans en Joseph Daneels dood. Ook Rosalie Eyckens, die de stad uitvlucht, wordt neergeschoten.

Schade: Er sneuvelen in september 1918 twee molens. Belgische soldaten steken de Hondsbergmolen in brand en schieten per vergissing de vluchtende molenaar dood. Later steken Duitse soldaten, na een vuurgevecht, de molen van maalder Remi Lievens, langs de Poederleeseweg op de Watervoort in brand. Vijf huizen werden door brand of bombardementen vernield. In de eerste oorlogsweken wordt ook de brug aan de Hikstraat opgeblazen.

Stefan Laenen

Foto GvA (boven): Frans Schellens sneuvelde op zijn 22ste verjaardag.

Nu in het nieuws