Een wet waar niemand om zit te roepen

Print
De nieuwe wet op de naamgeving die momenteel in de steigers staat, roept felle reacties op. Voor de voorstanders en voor de auteur van het ontwerp, minister van Justitie Annemie Turtelboom, is de bedoeling duidelijk: de wet werkt door de keuzevrijheid een discriminatie weg tussen mannen en vrouwen, en betekent een stap vooruit in de emancipatie van de vrouw. Het systeem bestaat in tal van Europese landen en in Castiliaans-sprekende landen in Latijns-Amerika, waar het perfect functioneert.

De tegenstanders voorspellen chaotische toestanden en vragen zich geërgerd af of de politici in deze tijden van economische crisis niets beter te doen hebben dan zich te verliezen in eindeloze discussies over de combinaties van familienamen. Niemand zit daar om te roepen, er wordt niet voor betoogd. Van hoogdringendheid is absoluut geen sprake.

De toepassing van de nieuwe wet gaat het er voor bepaalde instanties niet makkelijker op maken. De ambtenaren van de burgerlijke stand zullen er hun hoofd moeten bijhouden, net als de notarissen. Die zullen over enkele generaties bij complexe erfeniskwesties vaker een beroep moeten doen op stamboomonderzoekers, wat de afhandeling duurder zal maken.

De familienaam mag dan maximaal uit twee delen bestaan, wellicht zullen de lettervakjes van een pak officiële documenten moeten worden uitgebreid om de dubbele namen erin te krijgen. Het zal niet altijd Janssen-Peeters zijn, het kan ook Van den Boeynants-Van Uytterhoeven zijn. Hoofdbrekens ook voor de adellijke families met hun scharniernamen. Aan de wet moet nog worden geschaafd om te vermijden dat de opheffing van de ene discriminatie een andere in het leven roept. Een alleenstaande moeder bijvoorbeeld zal haar familienaam aan haar kind moeten geven, wat direct informatie verschaft over de gezinstoestand.

Hoe dan ook, de keuzevrijheid komt er, maar het is lang niet zeker dat daarmee meteen een ware revolutie in de naamgeving voor de deur staat. In Frankrijk bijvoorbeeld blijft 82 procent resoluut opteren voor de familienaam van de vader. Of hier in de toekomst, tegen een eeuwenlange traditie in, iedereen zal kiezen voor de dubbele naamgeving, moet nog blijken.

Door Dirk Castrel

MEEST RECENT