Belgische en Duitse soldaten vieren samen Kerstmis

Belgische en Duitse soldaten vieren samen Kerstmis

Belgische en Duitse soldaten vieren samen Kerstmis

Print
Jef Vermeiren (1894-1972) was 34 jaar lang veldwachter in Sint-Antonius (toen nog Brecht, nu Zoersel). Op 20-jarige leeftijd trad hij vrijwillig in het leger. Zijn belevenissen verschenen vijf jaar geleden postuum in boekvorm. "Dat hij met paard en kar naar het front trok", vind ik nog altijd fenomenaal zegt kleindochter Hilde Vermeiren.

Haar vader Armand (inmiddels overleden) en haar oom Jef spoorden grootvader Jef Vermeiren aan om zijn belevenissen aan het front te noteren. "Het typoscript bleef jaren in de kast liggen en in 2009 werd het door het Davidsfonds (Leuven) uitgegeven. Vader Armand en oom Jef hebben weinig aan de teksten moeten verbeteren. Eigenlijk hebben ze alleen maar structuur gebracht door een indeling in hoofdstukken aan te brengen en te illustreren met originele foto's", weet Hilde.

Zij vindt het een wonder dat haar grootvader heelhuids uit de Eerste Wereldoorlog terugkeerde. "Meer nog, hij geraakte niet eens gewond. Vier andere dorpsgenoten hadden minder geluk, want ze sneuvelden op het veld van eer", vervolgt Hilde. Heel straf is wel dat Jef Vermeiren de hele Eerste Wereldoorlog aan het front doorbracht en daardoor ook vier jaar afgescheiden leefde van familie en vrienden. "Grootvader noteerde niet alleen de harde feiten en de strijd aan het front, maar vertelt ook eerlijk en gevoelig over zijn eenzaamheid, zijn heimwee en zijn hoop op een betere toekomst", aldus Hilde.

Ontroerend was de kerstnacht van 1917, toen er samen met de Duitse vijand in Ieper-Boezinge kerstmis werd gevierd. Jef Vermeiren schrijft in zijn boek: "Vriend en vijand waren alleen van elkaar gescheiden door het Kanaal van Ieper. We riepen elkaar toe van niet te schieten, want het was Kerstmis. En het werd stil. Opeens werd de stilte verbroken door het gezang van kerstliederen, begeleid door muziekinstrumenten, accordeons, ja zelf door pianomuziek. Het kwam van de Duitse lijnen. Wij wisten wel dat de Duitse loopgraven en schuilplaatsen beter verzorgd waren dan de onze en dat men er iets meer comfortabel kon leven, maar dat men er zelfs muziekinstrumenten had, ging onze verbeelding te boven. Wij konden enkel maar wat kerstliederen neuriën, 'Stille nacht, heilige nacht', het was ontroerend om nooit te vergeten. Ik heb geen woorden om dit alles te beschrijven."

"Kerstnacht 1917, niemand van ons loste die nacht een schot, want wij hadden samen besloten deze kerstnacht door geen enkele oorlogsdaad te ontsieren. Ook de Duitsers die slechts enkele meters van ons af lagen, hebben deze kleine wapenstilstand trouw geëerbiedigd. Door dit alles is het voor mij en ook zeker voor vele frontsoldaten een onvergetelijke gelukkige nacht van innige overweging geweest."

JAN VORSSELMANS

Foto GvA (boven): Jef Vermeiren

Nu in het nieuws