Levensbeëindiging kan maar in vier landen

Levensbeëindiging kan maar in vier landen

Levensbeëindiging kan maar in vier landen

Print
De nieuwe wet houdt in dat levensbeëindiging na toestemming van de ouders ook mogelijk is voor ‘wilsbekwame minderjarigen’ die zich in een ‘medisch uitzichtloze toestand bevinden van aanhoudend en ondraaglijk fysiek lijden, dat niet gelenigd kan worden, en dat het gevolg is van een ernstige en ongeneeslijke aandoening.’ In ons land zijn er 100 tot 200 minderjarigen terminaal ziek.

In heel de wereld is euthanasie alleen wettig in België, Nederland, Luxemburg (waar alleen de term ‘waardig sterven’ wordt gebruikt) en Zwitserland (waar er geen dokter hoeft bij te zijn). In verschillende landen woedt het debat over euthanasie wel al jaren, soms met zeer schrijnende gevallen van hopeloos menselijk leed als vertrekpunt. In een paar landen zijn er regelingen die een zekere ruimte laten voor assistentie om humane redenen aan mensen die een einde willen maken aan hun leven. In Engeland bijvoorbeeld worden familieleden van mensen die naar Zwitserland reizen om daar euthanasie te krijgen, niet vervolgd.

Het debat over euthanasie bij ons is hiermee niet afgerond. Er is nog het zeer delicate punt van euthanasie van dementerende mensen, die per definitie wilsonbekwaam zijn, en die al dan niet toen ze nog gezond waren al hadden aangegeven dat ze in die toestand willen geëuthanaseerd worden. De sp.a en de meeste liberalen zijn voor zo’n verruiming, maar de precieze afbakening ligt zeer moeilijk.

Genrebeeld PN
DIRK HENDRIKX

MEEST RECENT