Strijd om links leiderschap

Print
Wie durft nog te beweren dat de sp.a onzichtbaar is? Dat voorzitter Bruno Tobback zijn partij onvoldoende in de markt zet, vergeleken met de concurrentie van N-VA, Open Vld, Groen en CD&V? Die moet dringend zijn mening herzien.

Eerst was er de heisa rond de werkcheques van Monica De Coninck. "Geen goed idee zo kort bij de verkiezingen en de uitvoering van de zesde staatshervorming", reageerden de coalitiepartijen. Maar Tobback en De Coninck zetten door. Zij blijven eisen dat het voorstel er nog deze legislatuur doorkomt. Want zeg nu zelf, wie kan er tegen een maatregel zijn die 15.000 laaggeschoolde jongeren aan een job helpt? Afwachten dus hoe straf de sp.a het spel uiteindelijk wil spelen.

Waar de partij het spel alvast héél hard heeft gespeeld, is met de lonen van de drie nieuwe directeurs van Dexia.

Na de aanvaring tussen Dirk Van der Maelen en minister van Financiën Koen Geens donderdag in de Kamer kondigde deze laatste gisteren aan dat hij met CEO Karel De Boeck van Dexia heeft afgesproken dat het renumeratiecomité en de raad van bestuur de zaken opnieuw gaan bekijken. Het is de bedoeling dat, gezien de "ethische gevoeligheid" van het dossier, de weddeverhoging tot 450.000 euro minstens gedeeltelijk wordt teruggedraaid. De beslissing valt in februari.

Zonder het verzet van de sp.a had Koen Geens deze bocht nooit moeten nemen. Maar zoals sp.a-vicepremier Johan Vande Lanotte gisteren voor de aanvang van het kernkabinet zei: "Men spreekt hier over 4 à 500.000 euro per jaar alsof het niets is. Andere mensen die voor Dexia al zwaar hebben betaald, moeten daar tien of twintig jaar voor werken." De minister van Financiën wist toen zeker dat hij het pleit had verloren.

We mogen van de sp.a de komende maanden nog meer van dergelijke linkse, lichtjes populistische taal verwachten. Het is duidelijk dat de Vlaamse socialisten de marktleider willen blijven in het segment van het progressieve kiespubliek. Met de adem van Groen en de Partij van de Arbeid in de nek is dat tegen 25 mei ook nodig. De koek is klein. Uiteindelijk kan slechts zo'n 25 procent van de stemmen worden verdeeld onder de linkse partijen in Vlaanderen.

Door Paul Geudens

Nu in het nieuws