Bakker Claus uit Pulderbos verkoopt zijn koekjes straks ook in peperkoeken kathedraalhuisje

Print

Bakker Claus uit Pulderbos verkoopt zijn koekjes straks ook in peperkoeken kathedraalhuisje

Zandhoven - "Als een engeltje dat op uw tong piest", luidt een bekend spreekwoord om iets te omschrijven dat goddelijk lekker is. Bij Claus Vintage Butter Biscuits dat dinsdag 3 december opent op de Antwerpse Melkmarkt, mag je dat letterlijk nemen.
Warme bakker Pierre Claus (48) en zijn vrouw Marianne (46) uit Pulderbos waren al langer op zoek naar een winkeltje in het toeristische hart van Antwerpen waar Pierre zijn hobby - koekjes bakken - helemaal kon botvieren. Geen gewone koekjes, maar vintage butter biscuits, ambachtelijke boterdessertkoekjes geïnspireerd op de recepten uit oma's tijd zoals spirits met een gekonfijt kersje (biggareauxkes), mokken, orangettes , speculoos en meringues.

Via de kerkfabriek van Antwerpen konden ze een maand geleden een zestiende-eeuws melkhuisje huren op de Melkmarkt waar vroeger pralines werden verkocht, Het huisje schurkt aan tegen de buik van de kathedraal, aan de kooromgang. "De mensen van de kathedraal willen opnieuw meer authentieke ambachten in die huisjes. Voor ons was het een godsgeschenk", vertelt Marianne.

"Voor mij vielen de puzzelstukken ineen. Tegen de muur hing exact dezelfde middeleeuwse sleutelbos die ik vroeger lang geleden al eens geschilderd had, niet wetende waar ik toen mijn inspiratie haalde", zegt de bakkersvrouw. "Járen geleden had iemand mij ooit voorspeld dat ze mij in een soort visioen zag terwijl ik koekjes aan het verkopen was in een winkeltje tegen een kerk. De dame van de kerkfabriek die ons rondleidde droeg exact dezelfde ring met blauwe edelsteen die ik vroeger van Pierre had gekregen. En in het toilet boven brak helemaal mijn klomp, want toen ik naar boven keek zag ik recht op een engel van de kathedraal! Terwijl ik al heel mijn leven iets met engelen heb gehad en er ook wel in geloof. Veel toevalligheden bijeen, niet?"

"Ja, het is hier de moeite om naar de wc te gaan", zegt Pierre, die in zijn thuisbasis onder andere als uitvinder van het streekproduct Zandhovense Doppen al een stevige reputatie als koekjesbakker heeft opgebouwd. De bakkerij in Pulderbos blijft gewoon open. Dat blijft het kloppend hart van bakker Claus.

"Marianne zal tussen Pulderbos en Antwerpen pendelen, terwijl we op de Melkmarkt bijstand krijgen van Bianca en Nathalie", zegt Pierre. "In de bakkerij in Pulderbos kunnen we ook rekenen op heel goeie winkelmeisjes. Vintage is 'in'. Mensen snakken naar authenticiteit. Er gebeurt veel te veel gefoefel met margarines in koekjes. Door met verschillende goede botersoorten en suikers te werken, creeër ik verschillende smaak- en mondsensaties. Antwerpse handjes ga ik niet bakken. Ik zou dat wel mogen als ik me lid maak van de syndicale unie, maar Antwerpse handjes vind je overal. We gaan hier ook verschillende soorten koffies, thee en enkele bieren schenken."


Marianne kan ook haar voorliefde om dingetjes tot in de puntjes piekfijn te verpakken uitleven in 'Vintage Butter Cookies Claus'. Het koekjes- en koffiehuisje, dat er letterlijk uitziet als een peperkoekenhuisje aan de Melkmarkt 34 in Antwerpen, is vanaf 3 december open van di tot za tussen 9.30u en 18u en op zondag tussen 11 en 17u.

Nog een beetje historiek: Omheen de kooromgang van de kathedraal werden vanaf 1521 de eerste pijlers en de fundering uitgezet van het nieuwe koor, het zogenaamde "Nieuw Werck". Deze constructie strekte zich uit van het huidige zuiden- tot het noordenportaal en zou aan de oostzijde de achterwand vormen van de witgekalkte huisjes aan de Melkmarkt. Gedeelten van de muren zijn overigens nog te zien in de achtertuinen van de Lijnwaadmarkt. Ook in het pand Melkmarkt 34 zijn restanten van het "Nieuw Werck". Een deel van de huidige Melkmarkt werd in de wijkboeken Lijnwaadmarkt genoemd.
.
Nadat in 1532 de werken aan het nieuwe koor begonnen te vertragen, brak het jaar daarop een catastrofale brand uit in de kathedraal. Om de herstellingswerken te kunnen financieren verkocht de kerkfabriek terreinen op de kerkhoven rond de kerk. Zowel tegen het oude als het nieuwe koor, evenals ertussen, werden huisjes verhuurd. Het kathedraalarchief bevat een reeks registers met daarin o.a. de door de kerkfabriek ontvangen huurgelden voor de huisjes en huizen waarvan de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal eigenaar was. Meestal beschikten de panden over een kleine binnenkoer. Dit laatste is niet het geval voor Melkmarkt 34.
Gedurende de Franse bezetting werden de goederen van de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal openbaar verkocht. Na de bezetting probeerde de kerkfabriek zoals in zovele andere steden via allerlei tussenpersonen de onteigende huizen rondom de kerk terug te kopen, wat in een aantal gevallen ook lukte.
Met betrekking tot het gebouwenpatrimonium begon zich in de loop van de 19de eeuw echter een heel ander probleem te stellen. Met de toenemende verkeersdrukte, vooral op die plaatsen waar de doorgang erg nauw was, rezen er stemmen op om de geleidelijk ontstane kring van huizen rond de kerk met de grond gelijk te maken, met het bijkomend voordeel, zo werd geargumenteerd, dat de kathedraal zelf ook veel beter zichtbaar zou worden. De stad bleek niet ongevoelig voor die argumenten en begon vanaf 1860 geleidelijk aan bepaalde kathedraalhuisjes aan te kopen, met het oog op afbraak. De huisjes aan de voet van de torens op de Handschoenmarkt, toen nrs. 21 en 23, werden met de grond gelijk gemaakt, en in 1867 volgende de panden in de Blauwmoezelstraat nrs. 2 en 4. Gelukkig bleven er ook nog heel wat huisjes bewaard.

KRISTIN MATTHYSSEN

Foto's Dirk Kerstens

Meer nieuws uit stad en rand

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio