Overheid vraagt ouders om handicap van dochter jaarlijks te beschrijven

Overheid vraagt ouders om handicap van dochter jaarlijks te beschrijven

Overheid vraagt ouders om handicap van dochter jaarlijks te beschrijven

Print
De 15-jarige Amber De Weerd uit Antwerpen werd geboren met een IQ van nauwelijks 50. Bovenop een vijfjaarlijkse bevraging moeten haar ouders op verzoek van de Vlaamse overheid sinds kort jaarlijks de toestand van hun dochter uitgebreid toelichten. Hoewel die onomkeerbaar is.

Christel De Langh, de moeder van Amber, zucht. Alsof het gezin de voorbije vijftien jaar nog niet voldoende beproefd werd, lijkt nu ook de Vlaamse overheid hen herhaaldelijk aan een bijkomende test te willen onderwerpen. "Voor hen is Ambers zwaar mentale handicap - hoewel onomkeerbaar - iets wat met regelmatige tussenpozen opnieuw bewezen moet worden. Vijfjaarlijks dienen we op vraag van de FOD Sociale Zekerheid een uitgebreid dossier waarin we Ambers status beschrijven."

Sinds kort krijgt het gezin nog meer papierwerk opgelegd. "Pas ontvingen we van het Vlaams Ministerie van Onderwijs bijkomende documenten over de pedagogische begeleiding van onze dochter. De begeleiding van Iona vzw in Kessel, een door de overheid erkende opvang waar Amber samen met een vijftigtal kinderen en volwassenen met een handicap verblijft, valt in theorie onder de noemer thuisonderwijs. Omdat de Vlaamse overheid die onderwijsvorm meer nauwgezet wil opvolgen, zijn er sinds kort extra controles", zegt Christel.

"Er wordt ons nu gevraagd welke onderwijsdoelen bij Iona vzw in Ambers geval worden nagestreefd, op welke manier het thuis onderwijs is afgestemd op de behoeften van het kind, etc."

Examencommissie

Bovendien wordt de zwaar mentaal gehandicapte Amber verplicht om deel te nemen aan examens van de Examencommissie van de Vlaamse Gemeenschap. Slaagt ze na twee pogingen niet, dan moet ze voortaan les lopen aan een door de overheid erkende school. "Compleet absurd", reageert Christel.

"Zullen we, vroeg mijn echtgenoot Guy toen hij de brief onder ogen kreeg. Zullen we onze dochter werkelijk inschrijven in het regulier secundair onderwijs, zodat ze met eigen ogen kunnen zien hoe bespottelijk deze administratieve kwestie is?"

Christel De Langh heeft de bevoegde instanties gecontacteerd. "Van een vergissing is geen sprake. Het is weldegelijk de bedoeling dat ook wij deze bijkomende bevraging jaarlijks invullen", legt ze uit. De moed zakt haar in de schoenen.

"Dagelijks worden wij geconfronteerd met de zware mentale beperking van Amber. Noch wij, noch zijzelf heeft hiervoor gekozen. Meermaals ontvingen wij ook folders waarin middelbare scholen onze dochter uitnodigden om aan hun onderwijsinstelling te komen studeren. Geloof me, niets zouden we liever willen. Helaas biedt de realiteit ons uitsluitend andere opties. Dat zal nooit veranderen. Is het werkelijk essentieel dat wij voortaan elk jaar opnieuw bij het invullen van die bijkomende papierwinkel met onze neus op de feiten gedrukt moeten worden? Om het mes telkens weer in de wonde te steken?"

RUAE

Foto Patrick De Roo

MEEST RECENT