Afscheid van Quarantainestallen met een lach en een traan

Print

Afscheid van Quarantainestallen met een lach en een traan

Essen - Het doek is zondag definitief gevallen over de Quarantainestallen. Dit uniek stukje erfgoed herbergde een café met vlindertuin, vijver en een snuffelmarkt en was tot in de verre omtrek een begrip. Vanwege een teveel aan regeltjes houden de eigenaars het nu evenwel voor bekeken.
Na een anonieme klacht over het niet naleven van het rookverbod vielen er op 29 april acht medewerkers van het ministerie van Volksgezondheid binnen in de stallen, wat het einde meteen inluidde.

Eigenaar Frans Boden (67) is diep ontgoocheld. “De regels en normen voor het uitbaten van een drank- en feestgelegenheid worden alsmaar strenger, waardoor het de eigenaars onmogelijk wordt om nog goed te kunnen werken. Het is jammer dat de gemeente zich niet in deze discussie wil mengen. Geen enkele politicus heeft zich hier laten zien, terwijl ze me vroeger altijd wisten te vinden. Ik heb steeds veel gegeven en ben de gemeente altijd tegemoet gekomen.
Nu zie of hoor ik niemand meer. Ik ben er het hart van in. Mijn levensdoel is weg.”

Deze week begint het opruimen. De standhouders in de stallen hebben nog veertien dagen de tijd om hun spullen weg te halen.

Geen kapsones

Zondag werd er nog een laatste keer gezongen, gedanst en gefeest en kon er gratis gedronken worden. Sommigen deden dat met een lach, andere met een traan. “Ik kan Frans heel goed begrijpen,” zegt Anita (54). “De mensen willen vandaag afscheid nemen van de Quarantainestallen, maar Frans zou zich vandaag het liefst van al niet laten zien. Het doet hem allemaa te veel pijn.”

Marc Pelckmans (51) is een regelmatige bezoeker van de snuffelmarkt. “Ik kwam hier graag rondsnuisteren op zoek naar oude elpees. De sfeer die hier heerst, kom je nergens anders tegen. Dat heeft alles te maken met de mentaliteit van de mensen.
Hier voel je je welkom. De mensen aanvaarden je zoals je bent. Niemand heeft hier kapsones.”

Ad (64) heeft als kind nog gespeeld in de Quarantainestallen. “Er waren hier paarden en die mocht ik mee verzorgen. Het afscheid doet voor alle betrokkenen heel veel pijn.”

“Dit is het mooiste café in de buurt”, zegt Rinneke (51). “Ik hoop dat de gemeente kan overtuigd worden om hier alsnog in te grijpen en dit stukje erfgoed niet verloren te laten gaan.”

MaTi
Meer nieuws uit stad en rand

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio