CD: Time -  Rod Stewart (**)

CD: Time -
Rod Stewart (**)

CD: Time -
Rod Stewart (**)

Print
Het komt nooit meer goed met Rod Stewart. Die bedenking maakten we ons al toen de gladde ex-rocker een paar jaar geleden bedankte voor een Faces-reünie, en zijn vroegere maat Ron Wood opzadelde met Mick Hucknall aan de microfoon. Te druk bezig met geld verdienen, wellicht, een bezigheid die de 68-jarige Brit verrassend vlotjes afgaat sinds hij met zijn 'American songbook'-albums een goudader aanboorde.
Time is het eerste 'gewone' Rod Stewart-album in twintig jaar, en dat doet eventjes hopen op beterschap. Laat varen: Stewart mag dan in nieuwe interviews zijn vreugde uitschreeuwen rond het feit dat hij - na al die coveralbums - toch nog niet uitgeschreven is, Time spreekt hem tegen. Wég is het grofkorrelige schuurpapier dat in beter dagen voor Stewarts stem doorging, wég de rhythm-'n-bluesvibe of de rauwe soul die zijn beste materiaal kenmerkten, verdwenen is de man die vanuit zijn liefde voor Sam Cooke doorgroeide tot een van de knapste stemmen van zijn generatie.
Time is te vaak een optelsom van fluttige popsongs, mid-tempo meezingertjes, liedjes die op een b-kantje van Taylor Swift thuishoren en teksten waarin de platitudes mekaar op de hielen zitten. Bovendien heeft het schuurpapier schaargemaakt voor een zacht zeemvel, en is Stewart als producer zijn eigen slechtste beoordelaar. Nee, het komt nooit meer goed met Rod Stewart.

SV
(ons oordeel: **)

MEEST RECENT