Wie bestuurt de Kerk nu?

Print

Wie bestuurt de Kerk nu?

Benedictus XVI is niet langer paus en dus zit de Katholieke Kerk momenteel zonder leider. Uiteraard moet ook tijdens de periode van sede vacante, zoals de periode tussen het aftreden/overlijden van een paus en de verkiezing van een nieuwe genoemd wordt, de gigantische organisatie die de Kerk is uiteraard blijven draaien. Daarvoor zijn de kardinalen verantwoordelijk.

In België weten we ondertussen wel hoe we periodes zonder regering kunnen overbruggen. De "regering" van de Katholieke Kerk bestaat uit kardinalen die in verschillende bestuursorganisaties zetelen. Zij staan nu in voor het bestuur van de Kerk.

Gesloten deuren

De belangrijkste organisatie is de Curie, zeg maar het kabinet van de paus. Zij geven de paus raad over het dagdagelijkse bestuur van de Kerk. Uiteindelijk is het nog altijd de paus zelf die de knopen moet doorhakken. Wanneer er geen paus is, neemt de Curie de lopende zaken over. De camerlengo - sedert 2003 is dat de Italiaanse kardinaal Tarcisio Bertone (foto links) - wordt de belangrijkste functionaris binnen het Vaticaan maar zwaarwichtige beslissingen moeten wachten tot er een nieuwe kerkvader is.

De leden van de Curie staan ook in voor de verkiezing van de nieuwe paus. Alle kardinalen jonger dan 80 worden momenteel uitgenodigd voor het conclaaf. Dat zal naar goede gewoonte plaatsvinden in de door Michelango prachtig beschilderde Sixtijnse kapel. De deuren van die kapel gaan letterlijk op slot.

Zwarte of witte rook

Tot de twaalfde eeuw werd de paus gekozen door kardinalen, gewone geestelijken, het volk van Rome en wereldlijke vorsten. Dat zorgde vaak voor hoogoplopende ruzies, zowel binnen de Kerk als op internationaal vlak.

Sedert 1179 is de verkiezing een uitsluitende bevoegdheid voor de kardinalen, 120 in totaal. Hun conclaaf is geheim en de kardinalen verblijven in aparte kamers. Kardinalen die contact hebben met de buitenwereld, worden streng gestraft.



Dagelijks zijn er twee stemrondes in de voormiddag en twee na de middag. Wanneer het tot een stemming komt en er geen tweederdemeerderheid wordt bereikt, worden de stembriefjes verbrand en komt er zwarte rook uit de schoorsteen van de Sixtijnse Kapel. De camerlengo kan ingrijpen als er na dertig stemrondes nog steeds geen nieuwe paus is. Hij kan dan bijvoorbeeld beslissen om de tweederdemeerderheid te laten vallen. Als de kardinalen wel tot een overeenkomst komen, krijgen de toeschouwers op het Sint-Pietersplein witte rook - in het verleden werd er nat stro toegevoegd aan de verbrande stembriefjes, dezer dagen gebeurt dat met een chemische stof - te zien. Tegelijkertijd worden de klokken van de Sint-Pietersbasiliek geluid.



"Habemus papam"

De nieuwe paus kiest vervolgens een pausnaam en wordt dan door de kardinaal-protodiaken, de kardinaal met de langste staat van dienst, naar het balkon van de Sint-Pietersbasiliek geleid. Daar wordt hij voorgesteld aan de wereld met de beroemde woorden "Habemus papam" ("We hebben een paus").

In het verleden zijn er gevallen geweest dat het conclaaf maanden of zelfs jaren in beslag nam, maar de laatste vier pausverkiezingen duurden slechts twee tot drie dagen. Mogelijk hebben we dus nog voor de helft van de maand een opvolger voor Benedictus XVI.

FiVr
Foto's PhotoNews

Nu in het nieuws