Acht jaar na de Justitiedialogen van Fred Erdman

Print
25 SEPTEMBER 2012 - "De doelstellingen die wij ons met de Justitiedialogen stelden zijn nog niet bereikt. In juli 2004 dienden wij ons rapport in om het vertrouwen in justitie te herstellen, een ideeëndoos met 200 relatief makkelijk te realiseren zaken. Er is nog maar weinig van terechtgekomen." Dat zegt de Antwerpse advocaat Fred Erdman. Hij spreekt zich verder uit voor een aparte staatssecretaris voor de uitvoering van de gerechtelijke hervorming en voor de justitiegebouwen en hij valt scherp uit tegen de opeenstapeling van steekvlamwetten. Zo is hij tegen de geplande hervorming van de wet op de voorwaardelijke invrijheidsstelling. Erdman vindt ook dat de hervorming van het assisenhof niet geslaagd is en de Wet-Franchimont al evemin omdat ze heeft bijgedragen tot de vertraging van de rechtszaken. Een gesprek.

Meester Fred Erdman (79) is zeker niet de eerste de beste. Hij is voormalig SP-voorzitter, oud-senator en oud-voorzitter van de Kamercommissie Justitie. Hij zetelde in talloze commissies om justitie te hervormen. Momenteel is hij voorzitter van de Algemene Raad van de Partners van de Rechterlijke Orde. Dat is een adviesorgaan voor de minister van Justitie. Alle betrokken partijen (magistraten, advocaten, deurwaarders,notarissen…) zijn er in vertegenwoordigd. De Raad komt zo'n vier keer per jaar samen en bespreekt dan met de minister van justitie haar beleidsvoorstellen. De Raad is eigenlijk een aanhangsel van de Commissie voor de Modernisering van de Rechterlijke Orde. In 2004 publiceerde Erdman zijn "Justitiedialogen", een ideeënbus van 200 makkelijk te realiseren voorstellen en best practices in justitie. Dat rapport kwam tot stand na overleg met alle betrokken partijen uit Justitie en de voorstellen zouden makkelijk en snel gerealiseerd kunnen worden. Maar zo liep het niet. Erdman geeft een stand van zaken.

Wat waren die doelstellingen van de Justitiedialogen?

Erdman: "Er waren drie grote pistes om het vertrouwen in justitie te herstellen. Maar tot nu toe is nog geen van deze drie gerealiseerd."

"Eerste kritiek op justitie was: de rechtszaken duren te lang. We zijn nu bijna tien jaar verder en er is nog altijd geen werklastmeting die kan verklaren waarom een rechtszaak zolang duurt en waarom dat van het ene arrondissement tot het andere kan verschillen. Nochtans is zo'n werklastmeting een essentieel instrument om de middelen rationeel te verdelen. Voorts is er nog altijd geen globaal ICT om de procedures te versnellen. Bepaalde contracten hebben veel gekost maar weinig opgeleverd. Dank zij persoonlijke inzet hebben magistraten en griffies programma's uitgewerkt maar het blijft schoorvoetend. Ook de expertise moet beter worden uitgebouwd, want een wetenschappelijke benadering door het Nationaal Instituut voor de Criminalistiek en Criminologie(NICC) vermijdt langdurige betwistingen. Werklastmeting en aanpassing van de werkprocédés enerzijds en een degelijke informatica en wetenschappelijke onderbouwing in expertises anderzijds zijn een minimum om de duur van behandeling van rechtszaken in te korten."

"Een tweede kritiek die altijd op justitie werd gegeven was dat het gerecht niet transparant was. Na het spaghetti-arrest begrepen de slachtoffers van Dutroux niet waarom die beslissing was genomen. Men motiveerde niet voldoende, men legde ook niet in begrijpelijke taal uit wat in het arrest stond. Dat is nog altijd niet veranderd. Kijk maar naar de zaak-Martin. Daar had de strafuitvoeringsrechtbank toch wel even aan de slachtoffers kunnen zeggen waarom ze die beslissing had genomen. Ter vergelijking: in Nederland staan alle vonnissen en arresten op één website, compleet met een korte uitleg in mensentaal. Waarom kan dat hier niet?"

"Een derde punt van kritiek was dat Justitie te veel kost aan de mensen. Maar die kosten zijn sinds ons rapport op meerdere gebieden nog verhoogd, men heeft nog maar pas in december de rolrechten verhoogd."

"Er zijn wel enkele kleine dingen verbeterd maar onvoldoende."

Wat stelt u dan voor?

Men moet ophouden met het hele justitiepakket aan één persoon te geven. Het is veel te omvangrijk. Men zou bv. best een aparte staatssecretaris benoemen voor het dagelijkse beheer én de uitvoering van de gerechtelijke hervorming. Ondertussen kan de minister zich echt met het beleid bezig houden, ze moet niet meer van de ene fait divers naar de andere hollen als een brandweerman om op het allernieuwste vlammetje te reageren. Met een steekvlamwet!

Als je zo'n staatssecretaris ook nog eens een beperkte bevoegdheid over de Regie van Gebouwen geeft, dan kan hij aan de slag. Want neem nu de bouw van het nieuwe justitiepaleis in Luik. Daar maakte men al voor de derde keer dezelfde fout: de celwagens van het gevangeniswezen konden niet door de poorten binnenrijden. Dat was eerder op het Antwerpse Hof van Beroep zo, het was daarna op het Vlinderpaleis zo. Heeft men daar dan niets uit geleerd? Blijkbaar niet, want telkens dezelfde fouten keren terug. Dus: maak een staatssecretaris verantwoordelijk voor het beheer van de justitiegebouwen (en ook voor de gevangenissen) en de uitvoering van de gerechtelijke hervorming.

Wat vindt U van die hervorming, die één gerechtelijk arrondissement per provincie wil?

Eens te meer was er tegenkanting: de hervorming was "niet nodig, te groots, onvoorbereid". Zo'n hervorming kan maar slagen als men tegelijkertijd het beheer van die arrondissementen aanpakt. De Commissie voor de Modernisering van de Rechterlijke Orde heeft zopas een document gepubliceerd "De Beheersovereenkomst: een nieuw instrument". Dat is een degelijk werkstuk dat zeer nuttig is voor de uitbouw van het nieuw juridisch landschap.

Maar ik begrijp dat deze regering dat aan een volgende regering wil overlaten. Ze wil zich beperken tot het hertekenen van de grenzen van de arrondissementen en tot het regelen van wat moet gebeuren met de korpschefs die hun mandaat verliezen. Een hervorming kan echter maar slagen als het beheer tegelijk ook wordt aangepakt. Daarom is een staatssecretaris nodig om wat schot in de zaak te brengen.

De minister kan zich in Uw visie dan alleen met beleid bezighouden. Heeft ze dat tot nu toe niet gedaan dan?

Er zijn sinds januari 2012 al dertig nieuwe wetten met betrekking tot justitie gepubliceerd. Meestal zijn het verbeteringen van fouten in eerdere wetten of steekvlamwetten. Men doet bijna niets anders meer. Denk maar aan de strafverzwaringen voor geweld tegen de politie, voor homofoob geweld, de herziening van de voorwaardelijke invrijheidsstelling. Dat gebeurt allemaal zonder voldoende overleg met de technici en universitairen die ons land in overvloede ter beschikking heeft. De consequenties van die wetten worden niet afgetoetst bij de mensen op het veld. Dat zie je heel goed aan de reacties van de praktijkmensen op de nieuwe regeling over de VI.

U hebt het niet begrepen op de "steekvlamwetten"?

Bepaalde individuele fouten moeten niet worden uitvergroot om het geheel te veranderen en dat doen steekvlamwetten nu eenmaal. Belangrijke rapporten van commissies die men heeft aangesteld worden bijna systematisch genegeerd. En achteraf zijn er dan fouten in die wetten en komen er zaken bij het Grondwettelijk Hof terecht.

Steekvlamwetten zijn geënt op een fait divers, de meeste kunnen de Tand des Tijds niet doorstaan. Het gaat namelijk niet om fundamentele wetgeving, zoals de wet op de voorwaardelijke invrijheidsstelling uit 1888. Het gaat om reacties op een tijdelijk probleem, dat misschien enkele jaren later niet meer aan de orde is.

Steekvlamwetten zijn ook nooit goed voor de betrokkenen, want ze gaan in de ogen van de publieke opinie nooit ver genoeg. De strafverzwaringen voor geweld tegen de politie of voor homofoob geweld zijn immers nooit ernstig genoeg. Bij iedere nieuwe fait divers wordt opnieuw geëist dat ze omhoog moeten. En als je als minister wil antwoorden op ieder fenomeen dat zich in de samenleving voordoet, dan kan je iedere dag een nieuwe steekvlamwet maken. Ik vraag me af waarom er nog geen strafverzwaring is voor het afrukken van halskettingen van oude dames, toch een nieuw fenomeen he?

Bovendien geven steekvlamwetten vaak de verkeerde oplossingen: het geweld tegen politiemensen of buschauffeurs gaat niet drastisch verminderen als de straffen verzwaren. Strafverzwaring is niet de juiste oplossing. De grote hoop van de opgelegde straffen worden niet eens meer uitgevoerd omdat ze onder de drie jaar liggen. Nu creëert men de illusie dat men iets aan deze verschijnselen doet door de straffen te verzwaren, maar er is geen uitvoering!

Wat vindt U dan van de hervorming van de voorwaardelijke invrijheidsstelling?

Een typische steekvlamwet. Het parlement besloot dat de strafuitvoeringsrechtbank over VI moest beslissen. Die beslissing kwam er na de zaak-Dutroux. Waarom? Om de slachtoffers tegemoet te komen liet men voortaan een rechtbank en niet meer de minister van Justitie beslissen over VI. Toenmalig minister Melchior Wathelet had immers Dutroux vrijgelaten.

De vrijlating van Michelle Martin gebeurde volledig volgens de bestaande wet en de huidige strafuitvoeringsrechtbanken (SURB) werken goed. Wel vind ik dat de SURB van Bergen zijn beslissing ruimer had moeten bekend maken en had moeten uitleggen aan de slachtoffers en de publieke opinie. (Over het nieuwe voorontwerp om de voorwaardelijke invrijheidsstelling te herzien, lees hier, nvdr).

Moeten er onsamendrukbare straffen komen?

Nee. Rechters geven een straf op basis van de ernst van de feiten en de aard van de persoon van de dader. Een rechter die een straf oplegt kan de evolutie van een dader vijftien jaar later niet voorspellen, hij kan dus niet oordelen over de vraag of die dader minstens tien jaar zou moeten zitten. Dus dan kan hij ook geen "onsamendrukbare" periode opleggen. Dit idee komt uit de VS, die een heel ander rechtssysteem hebben. In de VS kan de strafrechter een minimum en een maximumstraf opleggen. Hij volgt de gestrafte zelf op en laat hem op een bepaald moment vrij. Maar in België volgt de strafrechter de gestrafte niet op. Dat doet namelijk de strafuitvoeringsrechbank. Het huidige systeem is dus goed, het moet niet veranderen.

Moeten de slachtoffers meer inspraak krijgen in de voorwaardelijke invrijheidsstelling?

Nee. De huidige wet omschrijft hoe de slachtoffers betrokken worden. Zij kunnen gehoord en gekend worden maar ze krijgen geen inspraak in de duur van de straf en de uitvoering ervan. Iedereen buigt natuurlijk diep voor het leed van de slachtoffers, dat emotioneel goed te begrijpen is. Maar de slachtoffers moeten niet dicteren welke straffen worden opgelegd of uitgevoerd. De strafmaat en de strafuitvoering moeten rationeel gefundeerd zijn. Zoiets kan niet door een steekvlamwet gerealiseerd worden.

Wat is voor U hét grote probleem in de justitiehervormingen?

Eigenlijk ontbreekt een fundamenteel debat over justitie: waaraan moet justitie beantwoorden om het vertrouwen te herstellen? Zijn de fundamentele rechten van iedereen gewaarborgd? Heeft Dame Justitia haar blinddoek op en is de weegschaal in evenwicht? Kurieren am Symptom is gevaarlijk zonder fundamentele opties en waarborgen. De achterliggende rechtsfilosofie wordt ondermijnd door pragmatische deeloplossingen. De globale opdracht van justitie stoelt op fundamentele waarden, ze mag niet vervagen door emotionele opstoot.

Hét grote probleem is dat vele veranderingen elementen uit een totaal ander rechtssysteem in het onze katapulteren. Zoiets gaat niet zonder kleerscheuren. We hebben een continentaal systeem dat van Napoleon komt. Het onderzoek is geheim en gebeurt door parket en onderzoeksrechter ten laste én ten voordele van de verdachte. Advocaten komen er pas later aan te pas.

Maar daarnaast heb je het angelsaksische systeem. Daar voert de politie het onderzoek en de advocaat is er onmiddellijk bij om de verdachte te helpen. Alles gebeurt 'in het openbaar'. De verdachte heeft onmiddellijk een advocaat.

De meeste veranderingen die men de jongste jaren heeft doorgevoerd injecteerden elementen uit het angelsaksische systeem in ons continentale systeem. Dat gebeurde soms omdat het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg ons daartoe dwong. Zoals bij Salduz (de verplichte bijstand door een advocaat bij het eerste verhoor van een verdachte, nvdr). Salduz is een angelsaksische regeling die ons systeem helemaal ontwricht. Sindsdien zijn de betrokkenen (politie,magistraten en advocaten) er toch in geslaagd een "hybried" systeem uit te werken.

Eigenlijk zou je ofwel het ene ofwel het andere systeem voluit moeten laten spelen. Beide systemen annuleren elkaar namelijk. Omdat men het continentale systeem niet meer voluit mag laten spelen van Straatsburg, moeten we dus naar een angelsaksisch model. Maar door al die "angelsaksische tussenkomsten" in ons continentaal systeem ging onze gerechtelijke procedure veel langer duren. In het angelsaksische systeem bestaan de onderzoeksrechter en de verwijzing via de raadkamer niet. Bij ons wél. Die heeft men nu behouden, maar tegelijkertijd heeft men allerlei angelsaksische veranderingen doorgevoerd, zoals Salduz, de wet-Franchimont, de nieuwe wet op de minnelijke schikking. Die procedures komen er dus bij. Alles duurt dan langer.

Wat is er mis met de minnelijke schikking?

In de Justitiedialogen stelden ook wij een uitbreiding van de minnelijke schikking voor. Wij vonden dat minnelijke schikking moest kunnen tot aan de raadkamer, die ook controle op de minnelijke schikkingen zou uitvoeren. Maar nu kan minnelijke schikking ook voor het Hof van beroep en zelfs voor Cassatie. Het parket wordt nu oppermachtig in de beoordeling en gaat alles zelf beredderen. Dat is in de VS ook zo, maar bij ons is dat geen goed idee. (Meer over de nieuwe Belgische wet op de minnelijke schikking, leest U hier, nvdr).

Geldt dat ook niet voor de wet-Franchimont?

Ook de voorstellen van de Commissie-Franchimont vertragen de strafprocedure in de praktijk enorm en vooral: ze hebben hun doel niet bereikt. Het doel was: procedurefouten tijdig opsporen en zoveel mogelijk herstellen. Maar dat is niet gelukt, want procedurefouten die voor de Kamer van Inbeschuldigingstelling worden gepleit, worden later nog eens opnieuw voor de bodemrechter gepleit. Men gebruikt de Wet-Franchimont als een procedure in de procedure en dat verlengt het onderzoek drastisch. Fe voorstellen uit de Grote Franchimont, die nog geen wet is, maken dat probleem nog erger.

Misschien had men indertijd beter professor Chris Van den Wyngaert gevolgd. Zij stelde voor alle procedurekwesties, zoals in Nederland, onmiddellijk voor de bodemrechter (die oordeelt over de feiten en die straft of vrijspreekt, nvdr) te brengen zodat hij kan beslissen. Maar dan moet je consequent zijn en de onderzoeksrechter afschaffen en de politiediensten in hun werkwijze grondig laten controleren door raadkamer en KI. Ook bij deze hervorming heeft men angelsaksische elementen in het continentale systeem ingebouwd en dat werkt niet. Hier is weer een voorafgaand fundamenteel debat vereist.

Is de hervorming van assisen geslaagd?

Nee. De essentiële kwalen van het vroegere systeem zijn niet opgelost. (Meer over de hervorming van assisen, leest U hier, nvdr).

Het duurt nog altijd veel te lang vooraleer een zaak voor assisen komt. Nog altijd wordt het onderzoek veel te uitvoerig gedaan. In Noorwegen kon men Breivik in 1 jaar tijd voor de rechter brengen. Heeft men daar een moraliteitsonderzoek van alle 77 slachtoffers doorgevoerd? Ik denk het niet en ik zie het nut daarvan ook niet in.

Ook het probleem van de motivering is m.i. niet goed opgelost. Nu heeft men een dubbele motivering: één voor de veroordeling, één voor de strafmaat. Terwijl men de motivering over schuld én straf uiteindelijk ook had kunnen schrijven als het hof samen met de jury beraadslaagt over de hoogte van de straf. Straatsburg vereist alleen dat de motivering in het finale arrest staat.

Ik denk dus niet dat deze hervorming een verbetering is. Maar over deze hervorming heeft men wel véél voorafgaand onderzoek gedaan, om dan daarna geen rekening te houden met de resultaten.

*******************************

WAT IS GEREALISEERD UIT DE JUSTITIEDIALOGEN?

Het rapport met de Justitiedialogen was toen een "ideeëndoos" met 200 voorstellen. Het ging ook om de 'beste praktijken', die sommige rechtbanken al toepasten. Het leek toen dat het zeer makkelijk zou zijn om deze hervormingen snel te realiseren. Er is wel wat gebeurd op burgerlijk vlak, maar een massa constructieve voorstellen is nu (acht jaar na het rapport) nog altijd niet gerealiseerd en meestal is er niet eens een voorstel om dat te doen. We brengen een overzicht van de belangrijkste voorstellen, die toen in de synthese werden naar voorgeschoven en belichten hoever de parlementaire behandeling daarvan staat.

* Iedereen moet op een vast uur voor de rechter komen, niet allemaal tegelijk om 9 uur. DEELS GEREALISEERD IN BURGERLIJKE ZAKEN, NIET IN STRAFZAKEN.

* Te veel wetten zijn onbegrijpelijk. De taal moet simpeler en iedere keer als een wet verandert, moet niet alleen de verandering, maar ook de hele nieuwe tekst gepubliceerd worden. Zodat iedereen de verandering makkelijker kan begrijpen. NIET GEREALISEERD.

* Er moet een overleg komen om ervoor te zorgen dat dezelfde begrippen in alle wetten hetzelfde betekenen: nu betekent de term "kind ten laste" iets anders in meerdere wetten en dat kan niet. Maar dat geldt ook voor termen als "woonplaats" of "verblijfplaats". GEREALISEERD VOOR ENKELE BEGRIPPEN, MAAR NIET ALGEMEEN.

* In eenvoudige zaken (invordering van schulden, ruzies tussen buren, maar niet bij echtscheiding) wordt de procedure helemaal schriftelijk. Er wordt niet meer gepleit. NIET GEREALISEERD.

* Erdman wilde collectieve acties mogelijk maken. Bepaalde vzw's zouden klachten van burgers kunnen bundelen en ze als één zaak aanspannen. Bv. bij een betwiste staking van één dag in de dokken gingen alle havenarbeiders afzonderlijk naar de rechter om hun loon te krijgen. Dat moet niet meer: de vakbond of een vzw zal dat voor iedereen samen doen. NIET GEREALISEERD.

* Er komt een vast tarief voor onderhoudsgelden bij echtscheidingen. Zoals je de formule-Claeys hebt voor ontslagvergoedingen, krijg je hier de formule-Renard. NIET GEREALISEERD.

* De arbeidsrechtbanken krijgen het hele vreemdelingenrecht. Alle beroepen van afgewezen asielzoekers bij de Raad van State (80% van het toenmalige werk van die Raad) gaan dus naar de arbeidsrechtbank. Ze worden daardoor verspreid over 27 arrondissementen, de vreemdeling moet niet meer zover gaan en de rechtspraak wordt socialer. NIET GEREALISEERD, MAAR BEROEPEN GAAN NU NAAR DE RAAD VOOR VREEMDELINGENBETWISTINGEN.

* Men zal zijn vrederechter niet meer kunnen kiezen: de plaats waar de gedaagde persoon woont, bepaalt welke vrederechter bevoegd is. NIET GEREALISEERD.

* Bovendien kunnen vrederechters voortaan beslissen over geschillen tot 2.000 euro (nu: 1.240). GESTEMD IN DB KAMER (grens is daar zelfs 3.000 EURO) MAAR NIET IN DE SENAAT.

* De rechtbank van koophandel wordt bevoegd voor alle commerciële geschillen, ongeacht het bedrag van de vordering. NIET GEREALISEERD.

* Er komt een andere regeling voor de gerechtsexperts. Erdman is tégen lijsten van experts waaruit rechters moeten kiezen, omdat die tot veel extra-rechtszaken zullen leiden. Hij wil in de plaats daarvan dat de rechter een zitting met de expert organiseert waarop precies wordt nagegaan wat die moet doen. Misschien is de aanstelling van een deskundige zinloos of duurder dan de kosten van de rechtszaak zelf. Dat moet daar beslist worden. GEREALISEERD.

* Erdman pleit terzake trouwens voor pro Deo-experts, die in de justitiehuizen een eerste gratis advies geven over de vraag of een expertise zinvol is. NIET GEREALISEERD.

* De rechter legt de termijnen vast waarbinnen de expert zijn oordeel moet hebben gevormd {nu kunnende partijen die termijnen helemaal negeren) en begeleidt de experts. GEREALISEERD.

* Het hof van beroep krijgt een filterkamer, die beslist of iemand in beroep mag gaan of niet. NIET GEREALISEERD.

* Conclusies van advocaten zullen volgens een bepaald systeem moeten verlopen en de griffier zal bepalen, wanneer en op welk uur, welke zaak behandeld wordt: er komt een strikte timing per zaak en die moet iedereen respecteren. Daardoor verliest iedereen minder tijd. NIET GEREALISEERD.

* Vonnissen moeten in begrijpelijke taal opgesteld zijn. Bovendien zullen ze moeten uitleggen waar en hoe je tegen het vonnis in beroep kan gaan en moeten ze de uiterste datum vermelden waarop beroep mogelijk is. NIET GEREALISEERD.

* Vonnissen zullen onmiddellijk uitvoerbaar worden, ook als men in beroep gaat. Nu schort een beroep een vonnis op. NIET GEREALISEERD.

* De termijnen om in beroep te gaan komen bovendien overal op 1 maand. NIET GEREALISEERD.

* In het hof van beroep kan één raadsheer over burgerlijke zaken beslissen, in plaats van drie. GEREALISEERD;

* Rechtsbijstand zal je voortaan in het gemeentehuis kunnen aanvragen. Dat is makkelijker en minder pijnlijk voor de burger dan in de justitiehuizen, die toch nog te onbekend zijn. In die gemeentehuizen zal de burger ook alle klachten tegen het gerecht kunnen indienen. NIET GEREALISEERD.

* De rechter die een vonnis velt, zal een bepaald forfaitair bedrag in de gerechtskosten kunnen opnemen om de kosten van de advocaat van de winnaar aan te rekenen aan de verliezer. GEREALISEERD.

* Burgerlijke zaken die al drie jaar voor de rechtbank hangen maar waarvan de debatten nog niet gestart zijn, worden voortaan automatisch geschrapt. Nu moet men in principe elk jaar de partijen in dit soort zaken oproepen. GESTEMD IN DE KAMER.

* Partijen die op het laatste ogenblik hun rechtszaak zondergeldige reden afzeggen, zullen opnieuw een taks moeten betalen om de zaak in te schrijven {"rolrecht"). GESTEMD IN DE KAMER.

* Goederen uit een failliete inboedel moeten niet meer automatisch worden verkocht in het kanton van de vrederechter waar de goederen zich bevinden. Het kan ook elders. GESTEMD IN DE KAMER.

* Het assisenhof moet blijven. Maar de jury krijgt een juridisch hulpje als zij moet beslissen over de schuldvraag. Dat wordt niet de voorzitter van het hof, maar een referendaris. NIET GEREALISEERD MAAR ANDERS OPGELOST.

* De schuldigverklaring in een assisenzaak zal moeten worden gemotiveerd. GEREALISEERD.

* Momenteel kan het slachtoffer door een burgerlijke partijstelling bij de onderzoeksrechter een gerechtelijk onderzoek starten. Dat leidt tot veel nutteloze burgerlijke partijstellingen. Erdman wil een filter installeren: een bp zal bij het parket gebeuren en dat beslist of de bp zinvol is. NIET GEREALISEERD.

* Erdman wil voorts dat de waarborg die een slachtoffer voor een bp stort, overal dezelfde is. NIET GEREALISEERD.

* Het elektronisch toezicht moet een alternatief voor de voorlopige hechtenis. NIET GEREALISEERD.

* De plaatsvervangende gevangenisstraf, die wordt opgelegd als een boete niet is betaald, verdwijnt. NIET GEREALISEERD.

* Als boetes te laat worden betaald dan zullen er ook intresten op geheven worden. NIET GEREALISEERD.

* De raadkamer wordt geherwaardeerd. Als de ten laste gelegde feiten erkend worden en de verantwoordelijkheid opgenomen,is er alleen nog maar discussie over de straf die een verdachte moet krijgen, dan kan de raadkamer hem onmiddellijk straffen tot maximum vijf jaar. NIET GEREALISEERD.

* Het parket zal ook niet meer in beroep kunnen gaan als de raadkamer een aangehouden verdachte vrijlaat. NIET GEREALISEERD.

* Wie in beroep wil gaan tegen een strafvonnis zal dat moeten motiveren. Dat geldt ook voor het parket. Dat laatste zal ook afstand kunnen doen van het beroep dat het ingesteld heeft. NIET GEREALISEERD.

* Het parket kan een minnelijke schikking voorstellen aan verdachten die voor de raadkamer verschijnen en die controleert de minnelijke schikking dan. GEREALISEERD.

* Voor de politierechter kunnen de partijen vrijwillig verschijnen, zonder dat een dagvaarding nodig is. GEREALISEERD.

* Niet meer de politiediensten moeten de vonnissen in strafzaken betekenen (officieel bezorgen bij de veroordeelde), maar de deurwaarders. GEREALISEERD.


*****************************************


Lees ook:

De parketten en de gerechtelijke hervorming

De hervorming van de voorwaardelijke invrijheidsstelling

Over strafverzwaring

Over homofoob geweld

Over de nieuwe wet op de minnelijke schikking

Stafhouder Van Gerven wil hoger beroep afschaffen

Rechter De Smedt strijd tegen de socialistische visie op justitie

Hugo Lamon: "Het gerecht is een Mexicaans leger"

'De Affaire Justitie' van Walter Van Steenbrugge


*****************************************


Het dagelijkse nieuws over het justitiebeleid vindt U door in de functie "zoeken" rechtsboven op deze site de letters JDW in te tikken.


*****************************************


.

Nu in het nieuws