Sterrenwacht als ontmoetingsruimte

Sterrenwacht als ontmoetingsruimte

Sterrenwacht als ontmoetingsruimte

Print
Sint-Gillis-Waas - Niko Van Stichel uit Sint-Gillis-Waas won een nationaal uitgeschreven kunstwedstrijd en zette een observatorium naast het OCMW-gebouw.

De integratie van kunst in het dagelijkse openbare leven draagt bij tot een confrontatie, gewild of ongewild, stemt tot nadenken en leidt tot discussie. Maar kunst in de openbare ruimte heeft ook een sociale functie. En laat dat aspect centraal staan in het groots opgezette observatorium dat Niko Van Stichel in hartje Zele neer pootte.

"Het thema van de wedstrijd, waar alle dertig deelnemers hun voorontwerpen op moesten afstemmen, was 'de bron'. Ik probeer opdrachten altijd zo breed mogelijk te interpreteren, en de raakpunten met mijn eigen vormtaal te zien", zegt hij. "Daarom greep ik ook hier terug naar het heelal als oorsprong van alle leven. Ik heb er altijd al een fascinatie voor gehad. Als klein ventje staarde ik naar de sterren en kon ik alleen maar gissen naar wat er zich afspeelde. Vandaag is dat, zelfs voor de grootste wetenschappers, nog niet zo veel veranderd. Ik koester bewondering en verwondering, maar ben allerminst wetenschappelijk onderlegd."

"Een observatorium wordt meestal op een hoogte geplaatst, waar er weinig lichtvervuiling is. Vanuit wetenschappelijk oogpunt is de ligging hier dus weinig ideaal, maar het metaforisch gedeelte is belangrijker. Net zoals observatoria naar afgelegen plaatsen worden verbannen, worden de bewoners van een rusthuis voor een stukje toch afgezonderd van de maatschappij. Daarom leek het me wel plezant hen een venster op de wereld te geven."

Oervorm

Het observatorium is in te delen in een oervorm: een stalen koepel met openschuivende luiken, en in een gelijkvloers waar zitbanken in een witte ruimte een frisse ontmoetingsplaats vormen. De koepel heeft een diameter van 4 m² met daarin een imposante draaitrap.

"Bij dergelijke projecten is de schaal erg belangrijk, daarom maakte ik eerst een omgevingsmaquette die de verhoudingen met het hoofdgebouw in kaart bracht. Na die beginfase begon ik samen te werken met een bedrijf dat gespecialiseerd is in het maken van kunstwerken in staal. Een ingenieur tekende de plannen uit en zorgde ervoor dat alles constructie-gewijs paste", verduidelijkt Van Stichel.

"Van de betonnen funderingen tot de laatste afwerking, het hele maakproces rustte op mijn schouders, en op die van de vrienden die me erbij geholpen hebben. Zonder dat teamwerk was dit gevaarte nooit afgeraakt. Je moet rekening dat een kunstwerk vaak enkel uit de basisstructuur en de huid bestaat, maar hier moest ook elektriciteit en de afwerking van de binnenkant in verwerkt worden. Ik had een budget van 100 000 euro, maar wellicht schiet daar niets van over. De manuren die hierin steken, zijn ontelbaar. Maar het is nooit mijn bedoeling iets te verdienen aan nieuwe werken. Als ik er de middelen voor een nieuw project mee kan verwerven, ben ik al content."

De officiële opening van gebouw en beeld werd ingeleid door Noordkaap zanger en sterrenadept Stijn Meuris. De geestelijke vader van 'Satelliet Suzy' deed er zijn fascinatie voor wat er zich boven het wolkendek afspeelt, uit de doeken. Wie meer van Niko Van Stichel's werk wil zien, kan van 10 tot 24 juni terecht in galerie De Stijl in Heusden-Zolder.

Sophie Pycke

Foto Geert De Rycke

MEER NIEUWS UIT HET WAASLAND

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio