Terwingen wil voorwaardelijke invrijheidsstelling hervormen

Terwingen wil voorwaardelijke invrijheidsstelling hervormen

Terwingen wil voorwaardelijke invrijheidsstelling hervormen

Print
Het Limburgse kamerlid Raf Terwingen (CD&V) heeft zopas een wetsvoorstel ingediend om de wet op de voorwaardelijke invrijheidsstelling (VI) te hervormen. Hij doet dat naar aanleiding van de voorwaardelijke invrijheidsstelling van Michelle Martin door de strafuitvoeringsrechtbank van Bergen. Die VI werd evenwel nog niet uitgevoerd omdat Frankrijk Martin niet wil opvangen. De nakende vrijlating van Martin stuit overal op veel weerstand. Naar aanleiding hiervan wil Terwingen drie dingen aan de wet veranderen:

1. Er moet beroep mogelijk zijn tegen een beslissing van de strafuitvoeringsrechtbank. Nu is geen beroep mogelijk. Wel kan het parket-generaal in Cassatie gaan, maar alleen als de wet niet correct is toegepast. De slachtoffers kunnen niets van dit alles. Terwingen: "Vader Lambrecks was de enige die aanwezig was bij de beslissing van de strafuitvoeringsrechtbank van Bergen. Hij kwam zijn standpunt toelichten en diende zelfs schriftelijke besluiten in. Maar hij kan toch achteraf niet in beroep of in Cassatie gaan. Dat kan mijns inziens niet. In de toekomst moeten slachtoffers die in de procedure gekend zijn, ook in beroep en in cassatie kunnen gaan tegen een vrijlating van hun dader."

2. Slachtoffers moeten automatisch worden ingelicht over de evolutie van hun dossier. Terwingen: "Als slachtoffers zich momenteel in de loop van het onderzoek melden, dan worden ze op de hoogte gehouden tot aan de veroordeling. Als ze ook door de strafuitvoeringsrechtbank willen op de hoogte gehouden worden, dan moeten ze dat nog eens gaan melden bij die rechtbank. Dat is te veel van het goede. Slachtoffers moeten na één melding automatisch van alle stappen op de hoogte worden gehouden, ook die voor de strafuitvoeringsrechtbank."

3. De recidiveregeling moet worden herzien. Terwingen: "Wie voor de eerste keer veroordeeld is, kan al na een derde van zijn straftijd vrijkomen; Een recidivist kan pas na twee derde vrijgaan. De vraag is natuurlijk: wat is een recidivist? Michelle Martin was in 1989 door de correctionele rechtbank veroordeeld voor ontvoering van minderjarigen. In de zaak-Dutroux werd ze voor soortgelijke feiten veroordeeld door het assisenhof. Maar toch is ze géén recidivist, waardoor ze al na een derde van haar straftijd kon vrijkomen. Ze is geen recidivist omdat een veroordeling door een correctionele rechtbank niet meetelt als je later door assisen wordt veroordeeld. Je bent echter wél recidivist als je eerst door assisen wordt veroordeeld en daarna opnieuw voor soortgelijke feiten door assisen of door een correctionele rechtbank. Maar je bent géén recidivist als de veroordeling door de correctionele rechtbank eerst komt. Terwijl het toch om dezelfde feiten gaat. Ook dat wil ik veranderen."

Justitieminister Stefaan De Clerck gaat alvast akkoord met de hervorming van de recidiveregeling én met het invoeren van een beroep.

Wat De Clerck ervan vindt, leest u hier:

JDW

.

Nu in het nieuws