Baas mag niet alles inhouden op het loon

Print
Artikel 23 van de loonbeschermingswet stelt als fundamenteel principe dat éénzijdige inhoudingen op het loon van de werknemer door de werkgever verboden zijn. Behalve in de vijf hiernavolgende limitatief opgesomde gevallen.

- 1) Inhoudingen krachtens de belastingwetgeving (zoals bedrijfsvoorheffing), de sociale zekerheidswetgeving (zoals socialezekerheidsbijdragen arbeider of bedienden), alsook overeengekomen inhoudingen met oog op bijkomende sociale voordelen (zoals groepsverzekering, hospitalisatieverzekering…)

- 2) Inhoudingen om krachtens het arbeidsreglement opgelegde geldboeten te innen. Een dergelijke sanctie moet trouwens expliciet in het arbeidsreglement staan, zoniet is deze totaal onwettig.

- 3) Inhoudingen om schade te vergoeden, die de werknemer aan de werkgever heeft veroorzaakt. Let wel: krachtens artikel 18 van de arbeidsovereenkomstenwet kan een werknemer slechts aansprakelijk gesteld worden voor schade die hij deze opzettelijk heeft veroorzaakt of door zware fout of door een herhaalde lichte fout.

- 4) Inhoudingen tot terugbetaling van een lening die door de werkgever werd gegeven.

- 5) Inhoudingen ter uitvoering van een borg gesteld door de werknemer. Het dient benadrukt te worden dat zelf in de door de wet toegelaten gevallen er strikte beperkingen zijn inzake het bedrag dat maandelijks kan ingehouden worden. De inhoudingen inzake belastingen, socialezekerheidsbijdragen en extra-legale sociale voordelen zijn onbeperkt. De andere inhoudingen daarentegen mogen niet meer dan 1/5 van het nettoloon bedragen, dus na aftrek van bedrijfsvoorheffing en socialezekerheidsbijdrage.

Indien buiten de vijf limitatief opgesomde gevallen inhoudingen worden verricht of boven de toegelaten grens, dan zijn deze van rechtswege nietig en kan de werknemer ze zo terugvragen. Zo kan een werkgever niet éénzijdig onbetaalde broodjes of verbrekingsvergoeding aftrekken van het loon.

Opmerkelijk is dat de voorheen opgesomde beperkingen en grenzen niet gelden voor inhoudingen door de werkgever op het vakantiegeld, dat buiten het toepassingsgebied valt van artikel 23 van de loonbeschermingswet. Bij ontslag zal een werkgever dus een openstaande onkostennota niet kunnen compenseren met de verbrekingsvergoeding, maar wel met het vertrekvakantiegeld.

Filip Tilleman

Advocaat

Tilleman van Hoogenbemt, Antwerpen

.

Nu in het nieuws