Unizo-topman pleit voor indexsprong

Unizo-topman pleit voor indexsprong

Unizo-topman pleit voor indexsprong

Print
Om de voorthollende inflatie af te remmen en de ondernemingen meer zuurstof te geven, moet volgens Unizo-topman Karel Van Eetvelt een indexsprong worden overwogen. Bij een indexsprong wordt de indexering van uw brutoloon (de aanpassing aan de gestegen levensduurte) één of meerdere keren overgeslagen. Bedoeling is om op die manier de loonkosten onder controle te houden. De laatste keer dat ons land een indexsprong kende, was midden jaren tachtig. "De moed om zo'n beslissing te nemen ontbreekt," zegt Van Eetvelt.

Bijna dertig jaar geleden, tussen 1982 en 1986, heeft de regering- Martens drie keer de indexsprong toegepast. Voor Van Eetvelt mag dat nu opnieuw gebeuren: "Een indexsprong kan de oplossing zijn wanneer het indexmechanisme niet vlug wordt hervormd. Maar de moed om zo'n beslissing te nemen ontbreekt. Ze moet van de regering komen, want het sociaal overleg is dood."

"De indexsprong is een noodzaak in deze economisch zeer moeilijke situatie. Hoe rapper, hoe beter. De inflatieopstoot is er nú. De bedrijven herstellen stilaan, maar precies op dit moment zitten ze in een cruciale fase. De risico's voor zware herstructureringen en faillissementen zijn juist nu veel groter. Er zijn trouwens heel weinig landen waar de indexkoppeling bestaat zoals bij ons. Zijn al die landen dan achterlijk?"

Is de hervorming van de indexkorf een oplossing?

"Ja, maar dat is een zeer technische discussie. Als het mechanisme blijft bestaan, moeten in de korf ook elementen zitten die ons gedrag duurzaam beïnvloeden en aansporen tot besparen op bijvoorbeeld energie. Intussen moeten we wel een oplossing zoeken voor de zeer dure energieprijzen."

"We kunnen ook naar een formule die de gevolgen van de indexkoppeling spreidt in de tijd. We moeten in elk geval meer verantwoordelijkheid nemen voor de generaties na ons. Tegenwoordig gaat het bij velen alleen nog maar om ikke. Het zal onze tijd nog wel duren. Daar heb ik het dus zeer moeilijk mee."

Heeft u het over de acties van ABVV en ACLVB?

"Die zijn kortzichtig en asociaal. De klemtoon op koopkracht vandaag is pure demagogie. Door de indexkoppeling stijgen de lonen meer dan in elk ander West-Europees land."

"De werkgevers willen niet onderhandelen? We hebben negen maanden niks anders gedaan. Geen opslag? Klopt evenmin. Onbegrijpelijk dat de bonden stakingen organiseren terwijl wij in 2011 de hoogste opslag geven in West-Europa."

U waarschuwt voor een catastrofe, maar de Belgische economie groeit toch sterk?

"De groei die in België zelf wordt gecreëerd is beperkt. We hangen onze wagon aan Duitsland. We hebben gelukkig nog veel goede bedrijven in het land, maar toch."

"Neem de chemiesector. De investeringen in de jongste tien jaar waren allemaal vervangingsinvesteringen. Waarom? Men gelooft er niet meer in. Het sociaal klimaat is niet goed."

"En onze loonevolutie is te duur. Als ik hier iemand maandelijks 1.400 euro netto betaal, kost mij dat als werkgever 4.000 euro. Daar zit het probleem! Niet dat de mensen te veel zouden verdienen, want daar draaien we - net als met de uitkeringen - zowat rond het gemiddelde. We verzamelen heel veel geld. Van het bruto binnenlands product gaat 46 procent naar het sociaal systeem. Daar moet de staat veel meer kunnen mee doen. Hier klopt iets niet."

Zou een vermogensbelasting iets opleveren?

"Misschien, maar dan moet je het hele plaatje bekijken. De nationale bank heeft al eens bestudeerd hoe de vermogens in hun totaliteit in België worden belast en kwam ver boven het Europees gemiddelde uit."

Paul Geudens
Dirk Castrel