13 procent
11/06/'10
RemiHeylen
Politieke commentatoren, campagnewatchers, Jan met de pet, opiniepeilers spreken steeds over de 5 tot 8% die Groen! zou halen op 13 juni.
Men doet dan alsof het voor de groenen altijd kantje boordje is geweest.
Wat men er dan fijntjes bij vergeet te vermelden is dat Groen! tussen 1989 en 1999 in de provincie Antwerpen gemiddeld 13% scoorde bij de EU-verkiezingen.
Het is pas na de zware aanval op de groene ministers en een heuse anti-groen betoging dat de score van Groen! werd gehalveerd.
Nu de automobielsector, de afvalsector, de energiesector dagelijks reclame maakt voor meer eco, is het wel overduidelijk dat Groen! het destijds wel bij het rechte eind had. Dit toegeven en of beamen is voor de tegenpartijen blijkbaar een brug te ver.
Over de grootste oliemilieuramp ter wereld hoor of lees je de laatste dagen niets meer. Geen beelden op tv, geen foto's in de kranten want de kiezer moest eens een groen geweten krijgen. In de VS groeit intussen het besef dat heet wel degelijk de verkeerde kant uitgaat met al die onbeheerste oliegroei "drill, baby drill!".
In een onstuitbaar opbod schuiven de andere partijen richting chaos. De polarisatie wordt ten top gedreven. Als de kiezer hen volgt zal het op 14 juni een ontnuchterend ontwaken zijn.
13% voor Groen! is voldoende om de dialoog aan te gaan, BHV op te lossen, om werk in eigen streek te verzekeren, om een gezonde pensioentijd tegemoet te gaan, om migratie te stopen door in samenwerking werk in hun eigen streek te ontwikkelen.
Een positieve stem is altijd beter dan geen stem.
Remi Heylen