Monsterscores van De Wever en Di Rupo bieden mogelijkheden
14/06/'10
De kiezer heeft gesproken, zeer duidelijk gesproken. Hij heeft geschiedenis geschreven.
Er is een zwart-gele tsunami over Vlaanderen gerold. In het zuiden is rood de
overheersende kleur. Bart De Wever en Elio Di Rupo staan voor een historische uitdaging.
Zij moeten samen het land hervormen. Dat zijn ze beiden aan hun kiezers verplicht.
STANDPUNT DOOR PAUL GEUDENS
Van de drie kandidaten voor het premierschap
is er gisteren één onherroepelijk
afgevallen. Marianne Thyssen
speelt niet meer mee.
Ongenoegen geuit
De kiezer heeft gisteren een sterk
signaal gegeven. Hij heeft zijn ongenoegen
geuit over de vorige roomsblauwe
regering. Althans in Vlaanderen.
De twee meerderheidspartijen,
Open Vld en CD&V, zijn zwaar afgestraft.
In Franstalig België kwam een heel
andere uitslag. Daar is de PS beloond
voor haar aanwezigheid in de regering.
Zij behaalt er een afgetekende
overwinning.
Totaal verschillende boodschappen
Twee totaal verschillende boodschappen
dus in het noorden en het
zuiden van het land. De Vlaming wil
verandering, de Waal wil meer van
hetzelfde. En daar moet – liefst zo vlug
mogelijk – een compromis, een regeerakkoord
mee gemaakt worden.
Op het eerste gezicht is dat onmogelijk.
Bart De Wever en Elio Di Rupo,
dat is water en vuur. De ene is rechts,
de andere is links. De ene is voor confederalisme,
de andere voor een sterk
België. De Wever wil de sociale zekerheid
splitsen, voor Di Rupo moet ze federaal
blijven.
Toch mogelijkheden?
En toch komen er mogelijkheden.
Die liggen in de kracht van de verkiezingsuitslag.
Zowel Bart De Wever
van de N-VA als Elio Di Rupo van de PS
hebben, elk in zijn landsdeel, een duidelijk
mandaat gekregen. Dat schept
verantwoordelijkheid. Beiden zijn het
aan hun kiezers verplicht om met hun
respectieve uitslag iets te doen.
En ze kúnnen dat, indien ze dat wensen.
Hun overwinning is zo verpletterend
dat ze niet langer bang moeten
zijn van hun eigen schaduw. Simpel
gezegd: ze zijn zo sterk geworden dat
ze zich toegevingen kunnen permitteren.
Bruggen bouwen
Er wordt immens veel van hen verwacht.
Elio Di Rupo schijnt dit begrepen
te hebben. Hij zei gisterenavond
klaar en duidelijk dat er naar de Vlaamse
kiezer moet worden geluisterd. Dat
is hoopgevend. Bart De Wever had het
over “bruggen bouwen”. Afwachten
of zij woord houden.
Bart De Wever en Elio Di Rupo hebben
samen de toekomst van het land
en van de regio’s in hun handen. Daar
mogen ze niet lichtzinnig mee omspringen.
De monsterscores die zij gisteren
hebben behaald, moeten nu vertaald
worden in politieke actie.
Budgettaire sanering
Dit land moet eindelijk uit het communautair
moeras ontsnappen. Zodat
vervolgens werk kan worden gemaakt
van de economische heropstanding en
van de budgettaire sanering.
Het initiatief ligt bij hen, maar ze
kunnen het natuurlijk niet alleen. Er
zijn partners nodig. In Vlaanderen zou
Bart De Wever daarom best eerst zijn
collega-partijvoorzitters samenroepen
om de violen te stemmen. Vooral
op het vlak van de staatshervorming.
Tweederdemeerderheid
Waar gaan we voor? Wat is essentieel?
Waar ligt de lat? Er moet een Vlaams
front komen, onder leiding van De Wever.
Op basis daarvan kan aan Vlaamse
zijde een coalitie worden gesloten.
En naar bondgenoten gezocht worden
voor een tweederdemeerderheid die
nodig is voor de staatshervorming.
Dat werk moet vandaag beginnen.
De kiezer heeft klaar en duidelijk laten
weten dat hij de oude politieke spelletjes
beu is. Hij wenst actie en verandering.
Grondig en onverwijld. Wie de
premier wordt, is daarbij bijkomstig.
