Iedereen weet dat ik geen supporter ben van Jurgen Van den Broeck. Maar ik doe mijn petje af voor de manier waarop hij de rit van gisteren aanpakte. Samen met Vincenzo Nibali was VdB de enige die het lef had om de handschoen op te nemen tegen dat machtige blok van Team Sky. Dapper, vooral omdat de etappe van vandaag de zwaarste van de hele Tour is. De dag van de waarheid, volgens mij.
Benieuwd tot wat Cadel Evans in staat zal zijn. Van zijn ploeg hoeft hij alvast weinig te verwachten. Als het bergop gaat, blijft alleen Tejay Van Garderen nog min of meer in de buurt. En omdat die in het bezit is van de witte trui zou het zelfs kunnen dat de Amerikaan zo zijn eigen agenda heeft. Nee, wat BMC in mijn ogen vooral bewijst is het feit dat je geen ploeg bij mekaar kan kopen. Je moet een neus hebben om de juiste renners aan te trekken. En die feeling kan je jezelf niet aanschaffen.
Nog één ding over Evans. Ik ergerde me een beetje toen ik de beelden van zijn persconferentie op de rustdag zag. Na de WAG's maken nu blijkbaar ook de kinderen van de renners hun opwachting voor de camera's. Ik sta niet te springen bij die evolutie. Erik Zabel was destijds de eerste die zijn zoon in Parijs mee op het podium nam. Toen al had ik daar mijn bedenkingen bij. Renners horen uitsluitend met hun vak bezig te zijn, zeker tijdens de Tour.