"Eerst patatten rapen, daarna koersen"
05/10/'09
Moerbeke-Waas (9180)
Het eerste weekend van oktober rijden er geen tractoren maar renners door de velden in de wijk Pereboom. Een fietskermis die begon om een lokaal wielrenner te lanceren.
De deelname aan het Wereldkampioenschap veldrijden in het Franse Limoges staat hoog op het palmares van Raf Dieleman (77). Maar nog belangrijker is dat hij Moerbeke op de nationale wielerkalender plaatste. Grote jongens zoals Eric & Roger De Vlaeminck en Bert Van Damme streden in de Pereboom om de overwinning. Het verhaal van een eenvoudige maar getalenteerde boerenzoon die moest kiezen tussen wielrennen, een eigen zaak en een vrouw.
"We waren met zeven thuis, vijf jongens en twee meisjes. Onze Raf wou koersen maar de voorwaarde van onze ouders was dat het werk op de boerderij op de eerste plaats kwam", blikt Georges Dieleman terug die later zo wat de manager zou worden van zijn jongere broer. "In de voormiddag hielp ik mee met patatten rapen en in de namiddag reed ik met de fiets naar Waasmunster om te koersen", legt Raf uit hoe hij dat combineerde.Het prijzengeld dat hij die dag verdiende bedroeg 50 BEF en tegen dat hij terug thuis was bleef er niet veel meer van over. "We maakten veel leute", vertelt hij met pretoogjes.
Strijkijzer
Ooit fietste hij vijftig kilometer om dan deel te nemen aan een wedstrijd van 180 kilometer, hij eindigde zevende. Het was toen nog de gewoonte dat wielrenners in hun eigen streek een koers organiseerden. "In 1949 had onze eerste wedstrijd plaats, vooral de cafébaas sponsorde. Het was op een dinsdag en alle boeren lieten het werk liggen om naar de koers te komen kijken", weet Georges nog.
Maar de plaatselijk held kon niet opboksen tegen zijn snellere kompanen. "Ik was een strijkijzer zoals ze dat toen noemden, ik kon niet spurten. Daarom ben ik overgeschakeld naar de modder en het jaar nadien werd in de Pereboom geen wegwedstrijd maar een veldcross georganiseerd", legt Georges de omschakeling uit.
Kleinzonen
"Dat veldrijden lag me goed, ik mocht een jaar later al mee naar het wereldkampioenschap. Ik was gelanceerd als veldrijder maar ik had toen ook een eigen zaak opgestart in veevoeders en ook het andere geslacht ontdekt. Ik moest kiezen en heb voor mijn vrouw en voor de zaak gekozen. In 1971 ben ik gestopt met rijden. Nu ga ik vaak kijken naar mijn kleinzonen Lieven en Michiel die koersen bij de elite zonder contract."
Dirk VAN REUSEL