"Lieve Leon, ooit zien we elkaar weer"
02/02/'09
Dendermonde (9200)
Eva Mannaert en Rafaël Garcia namen
zaterdagmiddag op een bijzonder serene en moedige manier
afscheid van hun zoontje Leon.
Zonder tranen, zonder haat.
Nadat een kinderkoor het bijzonder aangrijpende ‘Ga je mee
naar het land van je ogen dicht’ bracht, nam Eva zelf het woord.
Haar afscheidswoord ging door merg en been.
“Lieve mensen,
Afgelopen week heb ik geprobeerd iets op papier te zetten. In naam
van Rafaël en mezelf wil ik jullie vertellen over Leon. Over hoe
flink hij al was, en hoe fier we op hem zijn. Over hoe graag we met
hem stoeiden, en hoe leuk hij het vond om Pilar te plagen. Over hoe
content hij was met zijn lekkere koek, en hoe snel hij zijn papfles kon
drinken. Over hoe superschattig hij was onder de douche, en hoeveel
plezier hij had in zijn ballenbad.
Over hoe hij kon genieten om samen te gaan wandelen, of te schaatsen
met de buggy en de slee op het ijs. Hoe hij ervan genoot geknuffeld te
worden door Pilar. En hoe hij uren rondcroste op zoek naar iets om
aan te prutsen. Hoe hij zich overal aan kon vastpakken en optrekken,
om dan zo nieuwsgierig als hij was in het rond te kijken en te beginnen
brabbelen, te vertellen.
Over hoe blij hij elke morgen in zijn bedje lag te wachten, wetende dat
hij de ganse dag bij de tantekes in het kribbeke mocht gaan spelen, en
slapen, en eten, en vooral ook graag gezien werd.
Leon was onze schat, onze Leonidas zoals we hem vaak noemden. Bij
zijn geboorte was ons gezin compleet. En Pilar, die was in de zevende
hemel met zo’n superspeelkameraad. Ze waren twee handen op één
buik, ook al was Leon nog zo jong en klein. Dag in dag uit speelden ze
samen, of entertainde Pilar haar broer. We waren perfect gelukkig.
En nu, nu is er die leegte, die stilte als Pilar naar school is. We zijn
er voor Pilar en voor elkaar, maar we hebben het heel moeilijk.
Lieve, lieve Leon. We kunnen niet verwoorden hoeveel we je missen.
Amuseer je daar maar goed, waar je nu bent. Ooit zullen we jou wel
opnieuw in onze armen sluiten.
Ooit zien we elkaar weer. Mijn lieve Leon, nooit zullen we het waarom
begrijpen. Het leven heeft zijn eigen plan, maar al wat lacht en ademt,
daar was jij een deeltje van. Heel onverwacht, maar met alles erop en
eraan ben je van ons heengegaan. Je hebt dapper gevochten, maar je
kans was zo klein. We zijn zo trots dat we jouw mama en papa zijn.”
Lees meer in de krant.