"Ik herinner mij niets meer"

11/01 Turnhout (2300) Een man die zijn vrouw met een smoes in bad lokt, haar probeert te vermoorden met een mes en dan zelfmoord wil plegen. Uitgemaakte zaak? Niet voor de verdediging: "Heeft ze het niet zélf gedaan?

Beklaagde Guy Hermans herhaalt al drie jaar zich niks te herinneren van de feiten. Zou kunnen: toen hij zich met zijn auto bewust te pletter reed tegen een muur aan de Elisabethlei was de klap zo hevig dat hij een hersenletsel opliep. Een maand lang kon hij niet worden ondervraagd.

Voor zijn advocaten, meester Bart Spriet en meester Karolien Van De Moer, is dat -al dan niet geveinsde- geheugenverlies niet echt een cadeaux, maar, in een gedreven pleidooi probeerden ze de rechtbank te laten twijfelen over het exacte tijdsverloop van de moordpoging. De munitie daarvoor kregen ze aangereikt door de Turnhoutse speurders: die hadden het niet nodig gevonden een reconstructie van de feiten te houden.

"Theater"

Aan de zelfmoordpoging van Hermans gaat een even bizar als bloedstollend verhaal vooraf.

De feiten: drie jaar geleden worden de kinderen ten huizen Hermans in bed gestopt. Volgens Greet Aerden, de advocate van Carry De Smet, wordt er vanaf dan een doortrapt stukje theater opgevoerd: "Hermans zegt tegen Carry dat ze maar lekker in bad moet gaan. Hij plaatst drie theelichtjes op de badrand, zegt tegen zijn vrouw dat hij nog rap iets op de computer moet doen en komt dan terug met de melding dat hij een verrassing heeft voor Carry en dat ze maar een washandje over haar ogen moet leggen."

Volgens Carry De Smet is de verrassing dat ze in haar linkerborst een messteek krijgt. Het mes dringt 4 cm diep door, maar raakt het hart niet. Meester Aerden: "Toen Hermans zag dat zijn moordpoging niet lukte, probeerde hij Carry onder water te duwen. Ze verweerde zich, hij verliet de badkamer uit, trok zijn jas aan en ging naar buiten."

Afscheidsbrief

Naakt en bebloed liep Carry naar een buurvrouw, die de politie belt. Daarna gaat ze weer naar huis en laat het bad -vol water en bloed- leeglopen. De politie vindt het mes op de bodem van het bad.

Het meest macabere aan het hele verhaal is dat op de computer van het gezin, in de woonkamer een afscheidsbrief wordt gevonden. Die begint met 'Liefste Guy'. In de brief, die volgens het Openbaar Ministerie van de hand is van Guy Hermans himself, probeert de briefschrijver de schuld op Garry De Smet te steken. Er staat letterlijk in dat de vrouw haar twee kinderen 'zou meenemen.'

Substituut-procureur Peter Van Der Flaas gelooft niet dat Hermans zijn geheugen kwijt is. "Ofwel heeft Garry De Smet zichzelf die messteek toegebracht, ofwel is het Hermans. De rechtbank moet oordelen wie het is en ook wie die brief schreef."

OM eist acht jaar celstraf

Voor Van Der Flaas bestaat er geen twijfel over dat Hermans het deed: "Wie wil er nu zelfmoord plegen door zich een mes in het hart te steken? Nog nooit meegemaakt. Bovendien, als Carry die brief zou hebben geschreven, waarom doodde ze dan eerst de kinderen niet, zoals in de brief wordt aangegeven? En waarom liep het slachtoffer naakt de straat op, naar haar buurvrouw? En bovenal: waarom probeerde Herman vlak na de feiten zelfmoord te plegen? Dat is toch absurd. Er zijn hier geen tegenstrijdigheden: Hermans wilde een moord plegen die op zelfmoord moest lijken? Dat mislukte, hij panikeerde en wilde zich dood rijden. De bedoeling was om na de moord op zijn vrouw ook de kinderen te doden, maar daar kwam hij iet meer toe? Ik vraag acht jaar celstraf."

Tijd te kort?

Maar volgens de verdediging is de tijd tussen het printen van de afscheidsbrief (20.31u) en het tijdstip dat Carry haar moeder inlichtte (20.34u) gewoon te kort om al de opgesomde handelingen in de badkamer te plegen. Er zat ook geen DNA van Hermans op het mes.

"Misschien heeft De Smet alles in scène gezet om het hoederecht over haar kinderen bij de jeugdrechter te krijgen. Er waren immers al langer echtelijke moeilijkheden", suggereerde meester Van De Moer aan de rechter. "Bij twijfel moet u hem vrijspreken."

Vonnis op 8 februari.

#Turnhout, Wouwerstraat#

Marc HELSEN