Ouders laten na 10 jaar lichaam van zoon herbegraven
11/06/'09
Merksem (2170)
Tien jaar nadat Steve Vissers (12) werd
vermoord in de buurt van het Antwerpse Sportpaleis,
krijgt hij een laatste rustplaats in Merksem. Zijn ouders
laten hem vrijdag opgraven in Luxemburg.
Ze
hebben een nieuwe kist moeten kopen en moeten
hun zoon nu voor een tweede keer begraven. Maar
dat vinden Walter en Jacqueline Vissers niet zo’n probleem.
“Nu is Steve weer dicht bij ons”, zeggen ze.
Op 24 juni 1999 rond 17 uur gingen Steve en zijn toen 9-jarige
broertje Sven nog even fietsen voor
het avondeten. In Deurne werd
Steve met opzet aangereden door
een man op een bromfiets. De man
haalde een dolk uit zijn jas, dwong
Steve om achterop de brommer te
gaan zitten en reed met hem weg.
Kleine Sven fietste ervandoor om
hulp te halen. Hij kon de politie
een haarfijne beschrijving van de
dader geven.
Meteen werd een zoekactie opgezet.
Twee uur later werd Steve gevonden
langs de rivier Het Schijn,
verkracht en vermoord. De dader,
Danny Immens (39), werd de volgende
dag gevat. In 2000 kreeg hij
levenslang, maar binnenkort komt
hij misschien in aanmerking voor
vervroegde vrijlating.
Opgraving
Steves ouders en broertje Sven verhuisden
de dag van de begrafenis
naar Luxemburg, waar Walter een
goeie baan had. Steve werd ook
in Luxemburg begraven. “Ik zat
elke dag op dat kerkhof”, vertelt
Jacqueline. “Ik voelde mij er heel
dicht bij Steve. Het leek alsof ik
maar moest roepen en dat hij uit
zijn graf zou komen.”
Maar de familie is niet lang in
Luxemburg gebleven. “Sven miste
zijn vrienden en ik zat er ook maar
tussen vier muren”, zegt Jacqueline.
Dus keerden ze terug naar
België. Maar zonder Steve.
Tien jaar lang reden Walter,
Jacqueline en Sven geregeld over en
weer naar Steves graf, een trip van
500 km, heen en terug.
“In 2002
hebben we in Deurne een monument
voor Steve geplaatst”, vertelt
Walter. “Dan hadden we dichtbij
huis ook ‘iets’ om naartoe te gaan.
Maar het was niet hetzelfde. Dus
zijn we erover beginnen denken
om Steve te gaan halen.”
“Sven was er eerst niet voor te
vinden“, zegt Jacqueline. “Maar
toen heb ik hem uitgelegd waarom
het voor mij zo belangrijk was. ‘Als
jij het graag wil, mama, moeten we
het doen’, zei Sven dan.”
Maar Steves kist laten opgraven,
bleek niet zo simpel. “We moesten
de toestemming van de Luxemburgse
minister van Volksgezondheid
hebben. En die gáf geen
toestemming. Maar uiteindelijk
heeft de burgemeester van het
plaatsje waar Steve begraven ligt,
wél gezegd dat het mocht.”
Pijn
Volgende week vrijdag, bijna exact
tien jaar na de moord, wordt Steve
opgegraven in Luxemburg. “We
moesten een nieuwe kist kopen”,
zegt Jacqueline. “Want we weten
niet of de kist waar Steve nu in
ligt nog in goede staat is. Als dat
wel zo is, wordt de oude kist in de
nieuwe gezet. We hebben dus een
grote kist moeten kopen, voor een
volwassene.”
“Deze begrafenis voelt helemaal
anders dan de eerste keer. We
brengen Steve naar huis. En nu
kan zijn oma hem óók bezoeken.
Voor de eerste keer.”
Benedicte VAN PAESCHEN