Luxemburg speelt kindertheater in sociale woonblokken

07/10/'11 Antwerpen (2000)

“Het samenleven in sociale woonblokken lukt de ene dag al beter dan de anderen. Je moet er gewoon zelf het beste van maken”, vertelt regisseur Arlette Van Overvelt. Haar theatergezelschap stapt binnen in de levens van bewoners en beleeft met de kinderen plezante en soms confronterende situaties.

Botst het niet dan klinkt het speelt zich af in vier sociale woonblokken : de eerste week op het Kiel, daarna naar Sint-Andries en Linkeroever om te eindigen op de Luchtbal. “Samenleven in een kleine ruimte met heel verschillende mensen brengt soms moeilijkheden met zich mee. Je woont met ontzettend veel mensen op een paar vierkante meter, vaak jarenlang. Je stoort je aan de voetstappen boven je hoofd, het slaan met de deuren, de muziek van de onderbuur, iemand die rommel maakt in de lift, de etensgeuren van de familie naast je, een bemoeizuchtige conciërge. Iedereen heeft een beetje angst voor elkaar”, vertelt actrice en tekstschrijver Fleur Hendriks. Ze verhuisde zelf vijf jaar geleden van een dorp in Nederland naar het grote Antwerpen. “In het begin voel je je niet thuis, voel je je alleen, anders dan anderen. Dat is voor veel bewoners van sociale appartementen ook zo.”

Die tegenstellingen – dicht bij elkaar en toch ieder voor zich- en de vreemde situaties die ze kunnen opleveren, is de rode draad doorheen het stuk. Het kruipt in de kleren en is het ene moment ontroerend en het andere moment enorm confronterend. “Voor sommige kinderen komt het hard aan, net omdat het zo herkenbaar is. Maar ze gaan allemaal buiten met het idee dat je er, met je eigen fantasie, er iets fijns van kunt maken”, aldus Arlette.

Een korte inhoud: het publiek wordt ontvangen door de conciërge, een special man. Iemand waarvan je voelt dat hij alleen is. Iemand die erg van het leger houdt en van de structuur errond. Een man met een missie ook: hij voert een grondig onderzoek uit… naar verdwenen deurmatten. Hij betrekt de bezoekers bij die zoektocht en laat de kinderen eropuit trekken in het gebouw, op zoek naar de ‘dader’. Zo komen ze in contact met de verschillende bewoners, elk met hun eigen verhaal. Een meisje dat met haar moeder van een ver land naar Antwerpen verhuisde en hun thuisdorp erg missen. Een lieve man, die mieren als beste vrienden heeft, want de rest van de wereld vindt hem nogal raar.

“We willen kinderen bereiken die zelf in de blokken wonen. En de andere kinderen laten kennismaken met zo’n blok”, aldus Arlette. “Wat ik heel mooi zou vinden is dat de bezoekers na afloop eens bij hun eigen buren gaan aankloppen. Ook bij diegenen die ze misschien niet kennen. Eigenlijk vooral bij diegenen”, aldus Fleur.

Info: Luxemburg speelt zaterdag 8 oktober nog op het Kiel, Alfons de Cockstraat 4, om 11, 14 en 16u. (reserveren via www.nova-kiel.be of 03-259.04.20). Volgende week, van 11 tot 15 oktober in Sint-Andries, Lange Lozanastraat 103 (reserveren via www.cosintandries.be of 03-260.80.50). Van 18 tot 22 oktober op Linkeroever, Waterhoenlaan1 (reserveren via www.cclink.be of 03-543.90.30). Van 25 tot 29 oktober op de Luchtbal, Venezuelastraat 1 (reserveren via www.ccluchtbal.be of 03-543.90.30). Algemene informatie kan je terugvinden op www.luxemburgvzw.be.

GDew, foto Stef Stessel