Pak-de-poen-show
11/01
Standpunt
De drie topmannen van de NMBS
verdienen elk ongeveer het dubbele
van de eerste minister van
België, zijnde een kleine 500.000
euro per jaar. Juist onder hen is er nog een
pak directeuren dat met 30.000 euro per
maand moet toekomen. Ook zij hebben meer
dan de premier. Vindt u dat normaal?
Ik weet het wel, ze leiden een groot bedrijf,
de verantwoordelijkheden zijn immens, het
zijn witte raven met heel bijzondere kwaliteiten
en in de privé kunnen ze nog veel meer
verdienen. Beweren ze.
Het is een argument dat ook veel politici
gebruiken. “Ik word veel gevraagd door bedrijven
waar ik het dubbele kan verdienen.”
Maar niemand maakt vervolgens de overstap.
Ik zou wel eens willen weten hoeveel van onze parlementsleden en zelfs ministers
effectief gevraagd zijn voor een dikbetaalde
job in de privé. Ik vrees dat ze op één hand te
tellen zijn.
Opnieuw naar de NMBS. De drie grote bazen
– Jannie Haeck, Mark De Scheemaecker
en Luc Lallemand – zijn zelfs nog niet
de grootste verdieners bij overheidsbedrijven.
Didier Bellens van Belgacom draait zijn
hand niet om voor 500.000 euro per jaar. Hij
is jaarlijks zijn gewicht in goud waard.
Van Belgacom kun je echter nog zeggen
dat het bedrijf redelijk goed presteert. De
spoorwegen daarentegen… De stiptheid
van de treinen en de service aan de reizigers
naderen historische dieptepunten. Een
verschijnsel dat niet alleen te wijten is aan
stakingsgrage vakbonden. En toch blijft het daar aan de top een pak-de-poen-show zonder gêne.
Wie zich durft af te zetten tegen de hoge lonen
voor overheidsmanagers, wordt al gauw
als een populist afgeschilderd. Laat ons dus
voorzichtig blijven en slechts deze ene vraag
stellen: valt het uit te leggen dat drie mensen
die samen één overheidsbedrijf leiden, gezamenlijk
zes keer meer verdienen dan de eerste
minister, die een land leidt en als dusdanig
dus ook hun controlerende superieur is?
Ik vind dat tamelijk onbegrijpelijk, zeker
wanneer ze er dan nog niet te veel van terechtbrengen
ook. Hoe lang is dat nog te verdedigen?
Voor een goed begrip: we hebben
het hier niet over bankiers of andere privémanagers,
maar over mensen die worden betaald
met belastinggeld. Waanzin.
door Paul Geudens