Nieuwe mensen bij Dexia nodig

27/04/'12 Standpunt Heeft de vorige regering de toekomst van het land gehypothekeerd met haar engagementen in Dexia? Dat is de vraag van 54 miljard.

U weet waarover het gaat. Na een eerste “redding” in 2008 moest de regering-Leterme in de herfst van vorig jaar een tweede keer tussenkomen. België nam de bank over – nu Belfius – en stelde zich voor 60,5 procent garant voor de holding. Dat kan ons 54 miljard euro kosten.

Tot daar de naakte feiten. De rest is dikke mist.

De politici uit de vorige regering die de deal sloten, beweren – nu nog steeds – dat België geld zal verdienen aan Dexia. Er moet een vergoeding betaald worden voor de staatsgaranties. Maar Dexia heeft ondertussen laten weten dat het daar de centen niet voor heeft. Dat wordt dus niets.

Integendeel. Door de steeds verergerende situatie – monsterverlies gekoppeld aan waardeloze obligaties – is een kapitaalsverhoging waarschijnlijk. Die injectie zal haast zeker van België en Frankrijk moeten komen. Want welke gek steekt vandaag nog zijn geld in een doodzieke holding?

Een gevolg van die herkapitalisering kan zijn dat we de minwaarden van Dexia bij onze staatsschuld moeten tellen, die daardoor in één klap met 17 procent zou stijgen. Daarmee komen we op Italiaans niveau…

Minister van Financiën Steven Vanackere kon gisteren in het parlement geen uitleg geven. Elk woord over een beursgenoteerd bedrijf kan zware financiële gevolgen hebben.

Dat is juist. Maar het is evenzeer waar dat de onzekerheid die nu al maandenlang over dit dossier hangt, de ongerustheid voedt. Het wantrouwen in een goede afloop stijgt met de dag, de put wordt elke dag dieper.

Het wordt dus tijd dat er “iets gebeurt”. De suggestie van Gwendolyn Rutten van de Open Vld lijkt mij nog de beste optie: begin met schoon schip te maken in het bestuur van de bank.

Inderdaad, stel nieuwe, competente, onafhankelijke – dus apolitieke – mensen aan die proberen te redden wat er nog te redden valt. De rekening zullen we sowieso betalen, de vraag is alleen hoe hoog ze zal zijn. De Belgische belastingbetaler heeft stilaan het recht om te weten waar hij aan toe is.

Paul Geudens Editorialist gvabrieven@concentra.be