Meerderheid heeft slechte manieren

25/01 Standpunt Ruim anderhalf jaar hebben de parlementsleden hun zin kunnen doen. Gedurende de tijd dat de regeringsonderhandelingen aansleepten was er geen ‘nieuwe’ meerderheid en bleven de parlementaire werkzaamheden uiterst beperkt. Sinds het nieuwe kabinet aantrad is het normale parlementaire werk hervat, maar zijn er blijkbaar ook hoogst ongebruikelijke praktijken binnengeslopen.

Dinsdag stond een wetsvoorstel van de N-VA over de minimale dienstverlening in de gevangenissen op de agenda. Daar was een voorstel van Open Vld, een lid van de meerderheid, aan gekoppeld omdat dit reeds eerder was ingediend. De Vlaamse liberalen zijn voor de invoering van zo’n minimale dienstverlening bij de cipiers, evenals bij de spoorwegen. Niets stond een normale behandeling van beide voorstellen in de weg. Wat bleek echter? De leden van de meerderheid verlieten de zaal zodat de commissie niet meer in aantal was om verder geldig te vergaderen. De regeringsmeerderheid wilde kennelijk geen stemming meer omdat er volgende week 30 januari een algemene staking voor de deur staat en omdat ze intern verdeeld is over het thema minimale dienstverlening. Bij CD&V en PS zijn de syndicale vleugels radicaal tegen. Zo blijft België het enige land van de Europese Unie waar er voorlopig geen minimale dienstverlening in de gevangenissen komt. In de helft van de EU-landen zijn de cipiers onderworpen aan een stakingsverbod en in de andere helft is een of ander systeem van dienstverlening van kracht. Overigens dringen alle mensenrechtorganisaties aan op de spoedige invoering van zo’n systeem. Intussen wordt de politie maandag voor de zoveelste keer gevorderd om stakende cipiers te vervangen.

Wat de meerderheid gisteren in de Kamercommissie Justitie gepresteerd heeft is bedenkelijk. Het kan toch niet dat de regeringsmeerderheid à la carte binnen of buiten stapt om een voorstel van de oppositie niet te moeten behandelen. Met die kwalijke praktijk krijgt de oppositie geen enkel voorstel meer besproken.

Het kan ook veel eenvoudiger: door ja of nee te stemmen. Dat betekent kleur bekennen, wat meer moed vergt dan een Kamercommissie te boycotten door het af te trappen.

Dirk Castrel Redacteur politiek gvabrieven@concentra.be