Het regeerakkoord? Niet meer dan een vodje papier!

05/01/'10 Standpunt Eerste minister Yves Leterme heeft de staatshervorming officieel opgegeven. Hij deed dat niet in het parlement, de geëigende plaats wanneer het regeerakkoord verandert, maar middels een interview in het programma De Ochtend op Radio 1.

De staatshervorming was in 2007 een belangrijk onderdeel van het verkiezingsprogramma van de kartellijst CD&V/N-VA. Leterme zou niet in een regering stappen zonder splitsing van B-H-V en zonder belangrijke stappen in de hervorming van de Belgische staat. Geen van beide conditiones sine qua non werd vervuld. Toch aanvaardde Leterme het premierschap.

Dan maar opnieuw in het regeerakkoord geprobeerd. Eerst hielden ze ons zoet met de borrelnootjes. Maar tegen 15 juli 2008, dán zou het onvermijdelijke gebeuren. Er gebeurde juist niets. Ook later niet. Tot op de dag van vandaag is er qua staatshervorming niets gerealiseerd. Nochtans herhaalde Leterme in augustus 2008 in een interview met deze krant “dat hij gebonden was door het regeerakkoord, waarvan de staatshervorming een essentieel onderdeel is”.

En wat zegt hij nu? We citeren hem letterlijk: “Er is geen hervorming te verwachten... Blijkbaar.” Let op het woordje ’blijkbaar’. Dat betekent eigenlijk dat premier Leterme zich schikt naar de wensen van de (Franstalige) partijvoorzitters. “Ik speel met de kaarten die op tafel liggen”, voegde hij eraan toe. Vrij vertaald: de eerste minister staat erbij en kijkt ernaar. En het regeerakkoord? Dat is niet meer dan een vodje papier!

Op de keper beschouwd zou de regering- Leterme II daarom voor een nieuwe vertrouwensstemming naar het parlement moeten. Immers, voor de gewijzigde afspraken bestaat misschien geen meerderheid meer in de Kamer. Yves Leterme zal dit natuurlijk niet doen. Hij zou wel eens op een neestem van een paar partijgenoten kunnen lopen. En hij heeft natuurlijk een mooi excuus klaar voor alle ingeslikte beloftes: de economische crisis.

Wij betwisten hoegenaamd niet dat absolute prioriteit gaat naar de bescherming van de bedrijven en de werkgelegenheid. Maar sluit het ene het andere uit? Kan deze regering geen twee zaken tegelijk? Hoeveel ministers en parlementsleden is dit landje rijk? Zijn die allemaal met de crisis bezig? Trouwens, mocht de Belgische staat twee jaar geleden hervormd zijn, dan zou de crisis Vlaanderen minder diep treffen dan zij nu doet.

door Paul GEUDENS