Het kan ook zonder machtsontplooiing

17/01 Standpunt Opnieuw hebben onderzoeksrechter Wim De Troy en een pak speurders van de Brusselse federale gerechtelijke politie huiszoekingen in enkele bisdommen verricht. Gisteren waren Hasselt, Antwerpen en Mechelen aan de beurt.

De bezoeken van parket en politie deden minder stof opwaaien dan de eerste grote actie in de zomer van 2010, ‘Operatie Kelk’, toen met een indrukwekkende machtsontplooiing ook de privéwoning van kardinaal Godfried Danneels en de Mechelse kathedraal binnenstebuiten werden gekeerd. Een operatie die een dergelijke omvang wettigde, liet vermoeden dat justitie op een heel ernstige zaak zat en op het punt stond een soort van kwaad genius achter het seksueel misbruik te arresteren. Ze wekte ook de indruk dat ze daarmee een ongeziene doofpotconstructie wilde voorkomen. Alleen de helikopters ontbraken. De internationale mediabelangstelling was overweldigend.

In eindeloze procedureslagen betwistte Fernand Keuleneer, de advocaat van de bisdommen, de rechtsgeldigheid van de huiszoekingen. Het werd een juridisch carrousel waarin een kat haar jongen amper kon terugvinden. Pure Belgische kafka.

Uiteindelijk verklaarde de Brusselse Kamer van Inbeschuldigingstelling op 29 november vorig jaar de huiszoekingen en de inbeslagnemingen nietig.

Intussen is er evenwel op andere vlakken veel gebeurd. Voor slachtoffers van seksueel misbruik in de Kerk is een regeling uitgedokterd en de bisdommen verlenen volle medewerking aan elke onderzoeksdaad. De Kerk heeft ingestemd met een zeer verregaand akkoord om slachtoffers van pedofiele priesters te vergoeden, zelfs als de feiten verjaard zijn. Om dit systeem volop te laten functioneren, zijn discretie en vertrouwen onontbeerlijk.

Wat moet je dan denken van een onderzoeksrechter die om de haverklap op bezoek komt, telkens de helft van een dossier meeneemt en de uitvoering ervan uitstelt? Voor zover geweten heeft het parket gisteren in Hasselt, Antwerpen en Mechelen elementen in beslag genomen om zijn eigen dossiers te vervolledigen, dossiers die intussen verjaard zijn of met betrekking tot geestelijken die ondertussen overleden zijn. Had justitie die gegevens niet gewoon kunnen vragen?

Door Dirk Castrel