Geen rel schoppen maar overtuigen
31/05/'12
Standpunt
In een poging om een juist beeld te krijgen
van de politieke situatie in België
hebben twee leden van het Franse
parlement tientallen gesprekken
gehad met Belgische academici, journalisten,
experts en politici. Ze hebben hun
bevindingen neergeschreven in een rapport
dat niet zo fraai is voor Vlaanderen
omdat het egoïstisch is en een soms bedenkelijke
taalpolitiek voert.
Hadden de twee Fransen meer oren
naar de opmerkingen en verzuchtingen
van hun Franstalige gesprekspartners?
Het is niet uit te sluiten en zelfs heel
waarschijnlijk. De opmerkingen over het
Vlaamse taalbeleid roepen herinneringen
op aan het bezoek van controleurs van de
Raad van Europa die, na zwaar lobbywerk
van het FDF, het droevige lot van de Franstaligen
in de Vlaamse Rand kwamen onderzoeken.
De eerste zendeling, de Zwitser
Dumeni Columberg, distilleerde uit
zijn contacten een zeer simpele oplossing:
algemene tweetaligheid in het hele
land. Complete onzin. Zijn landgenote
Lili Nabholz-Heidegger was de tweede
die hier onderzocht of de rechten van de
Franstaligen niet werden geschonden. Later
kwamen er nog andere inspecteurs van
de Raad van Europa, maar al hun voorstellen
werden steevast door de Vlaamse leden
van de Raad ontkracht.
Uiteindelijk bleken ze amper iets te begrijpen
van de delicate evenwichten waarop
dit land stoelt en allen kwamen ze voor
zichzelf tot de conclusie dat ze beter hun
hoofd niet in dit Belgische wespennest
hadden gestoken. Het kwaad was evenwel
telkens geschied, want internationaal
werd minstens de indruk gewekt dat
de Franstaligen in dit land een verdrukte
minderheid vormden. Niet goed voor het
imago van Vlaanderen in het buitenland,
maar dat was en blijft precies de doelstelling
van de rabiate francofonen van het
FDF: Vlaanderen afschilderen als een bekrompen
regio die het niet te nauw neemt
met de democratie.
Het rapport is voor sommigen voldoende
om hier een fikse communautaire rel
te ontketenen en de Fransen officieel om
uitleg te vragen. De diplomatische benadering
van Vlaams minister-president Kris
Peeters lijkt veel doeltreffender. Geen geruzie
met het Franse parlement, maar wel
praten, grondig informeren en documenteren
om het inzicht van de rapporteurs
beduidend te verbreden.
door Dirk Castrel