Franstaligen gaan de communautaire toer op

03/02/'10 Standpunt Alle Vlaamse partijen blijven aandringen op de fusie van de zes Brusselse politiezones om doeltreffender op te treden tegen de criminaliteit. Het blijft niet bij woorden. Renaat Landuyt, de justitiespecialist van de Vlaamse socialisten, heeft een wetsvoorstel klaar over de samensmelting van de zones.

Vanuit de oppositie verplicht hij de anderen om kleur te bekennen. Dat wordt een lastige discussie want de Franstalige regeringspartijen zijn tegen zo’n fusie. Alleen Alain Destexhe, de cavalier-seul van de MR, is er wél voor gewonnen.

Volgens het FDF grijpen Vlaamse partijen de onveiligheid in Brussel aan om te proberen institutionele veranderingen ten voordele van Vlaanderen door te drukken. Een achterbaks manoeuvre om meer macht te verwerven in Brussel. Het is altijd en opnieuw hetzelfde liedje. Om hun onbekwaamheid te verhullen wordt de aandacht afgeleid naar het gemeenschappelijk vijandbeeld: Vlaanderen.

Zo krijgt ook deze kwestie een verdacht communautair aspect. Een Franstalige ingenieursschool verhuisde vorige week van de Anderlechtse wijk Kuregem naar het centrum van Brussel, ten einde raad omdat haar studenten dagelijks bedreigd, beroofd en in elkaar worden geslagen. Wie nog over enig gezond verstand beschikt kan toch niet beweren dat die docenten en studenten een bende flaminganten zouden zijn. En de politievakbonden die het meer dan beu zijn en een stakingsaanzegging hebben ingediend, hebben die ook een verborgen Vlaamse agenda? Neen toch.

De kern van de zaak is dat de Brusselse burgemeesters de incidenten minimaliseren als weliswaar betreurenswaardige ”faits divers”, eigen aan elke grootstad, om hun macht te bestendigen. Wat is in hun visie de oplossing? Meer geld en meer manschappen en zonder voorwaarden over de besteding en de inzet. Brussel eist voortdurend meer geld maar vragen over de wijze waarop dit wordt aangewend zijn volstrekt ongepast.

De met veel poeha aangekondigde snelle bestraffing van criminele feiten in Anderlecht staat op de helling want de magistratuur zegt onderbemand te zijn. Met wat goede wil moet het toch mogelijk zijn dat de rechters zich reorganiseren. Of moeten vooraf allerlei adviescomités worden geraadpleegd? Het gaat hier om bewezen feiten, niet om zaken met de omvang van een Beaulieu-dossier.

Door Dirk Castrel