De man die liever chansonnier wou zijn

06/08/'12 Standpunt Met het overlijden van Michel Daerden verliezen de Waalse socialisten een uitermate populair man, een heuse stemmenmagneet, maar ook een zorgenkind, want dat was hij de jongste tijd geworden. Daerden verloor in Zuid-Frankrijk zijn laatste gevecht op amper 62-jarige leeftijd. Te jong, veel te jong. Met het heengaan van Daerden verdwijnt meteen ook een van de laatste PScoryfeeën van de oude stijl. Het genre politici dat altijd gemeend heeft zich dan niet alles, dan toch bijna alles te kunnen veroorloven. De categorie die zich in de grijze zone van de verstrengeling tussen politiek en zaken doen als een vis in het water voelde.

‘Papa Daerden’, die zich in een onbewaakt moment maar wel voor de tv-camera’s liet ontvallen dat hij eigenlijk liever chansonnier of acteur was geworden, was zonder meer een intelligent man. Kameraad en tegenstrever roemden hem om zijn klare kijk op complexe cijfergegevens. Zonder zijn onwaarschijnlijke fratsen en mits hij zijn liefde voor de fles in bedwang had kunnen houden, was hij ongetwijfeld tot het exclusieve kransje rond Elio Di Rupo blijven behoren. Die discipline kon hij niet opbrengen. Wellicht dacht hij dat zijn kennis van de boekhouding van talloze intercommunales en instellingen met sterke vertegenwoordiging van de PS, die hij vergaarde via zijn revisorenkantoor, hem een attest van onaantastbaarheid bezorgd had.

Toch niet. Zijn esbattementen, al dan niet in beschonken toestand, werden door de jongere generatie steeds minder gesmaakt. Als minister van Pensioenen bakte hij er niks van en wat hij zei was onverstaanbaar gebral. Bovendien raakten hij en zijn zoon Frédéric verwikkeld in een gerechtelijk onderzoek naar belangenvermenging. Gesjoemel werd niet bewezen maar Elio Di Rupo was na de affaires in Charleroi als de dood voor mogelijke betrokkenheid en voerde hem af. In Ans zetten jongere partijgenoten hem genadeloos aan de kant.

Helemaal uitgerangeerd werd de flamboyante Daerden evenwel niet. Als troostprijs voor zijn afscheid van de federale en regionale politieke scène werd hij topman van ‘W Fin’, een nieuwe nv gecreëerd door de Luikse intercommunale Tecteo. Of was het vooral om hem tevreden te houden?

Dirk Castrel Politiek redacteur gvabrieven@concentra.be