Vier verhalen die in 2011 een vervolg kregen
26/12/'11
Standpunt Antwerpen
Een jaar geleden vroeg ik mij in
deze column af of de grote Antwerpse
verhalen van 2010 ook
2011 zouden beheersen. En dat
blijkt aan het einde van dit jaar wel degelijk
het geval te zijn geweest, ook al zijn die
verhalen niet allemaal verder geëvolueerd
zoals ik het toen had verwacht.
Het mobiliteitsdossier zal altijd wel een
bestseller blijven. Maar terwijl 2010 het
jaar leek van de cruciale doorbraken – sp.a,
CD&V en N-VA bereikten in de Vlaamse regering
een compromis over tunnels op het
BAM-tracé – heeft 2011 de aura gekregen
van de grote stilstand. Minister Hilde Crevits
zegt dat technische, juridische en administratieve
werkgroepen druk bezig zijn
met werk achter de schermen. Maar ik kan
me toch niet van de indruk ontdoen dat dit
dossier voor de gemeenteraadsverkiezingen
van volgend jaar geen politieke commotie
meer mag veroorzaken.
2010 was ook een sleuteljaar voor het
Antwerpse onderwijs. Heibel over het
systeem van de inschrijvingen, het capaciteitsprobleem...
Het pleit voor de stedelijke
diensten, de schooldirecties en het
personeel van de scholen dat de schokken
goed zijn opgevangen. Dit jaar kwam
er een Vlaams inschrijvingsdecreet dat
getuigt van weinig begrip voor de stedelijke
problemen. Daarnaast zwengelde
schepen Robert Voorhamme zelf het debat
over de kwaliteit van het onderwijs en
de behoefte aan ingrijpende hervormingen
aan. Laten we hopen dat er in Brussel
ditmaal wél naar hem wordt geluisterd.
Ook in Antwerpen 2060 bleef het dit
jaar rommelen. In de zomer dook daar
een pervers gevolg van de internationale
economische crisis op: drugsdealers
uit Zuid-Europese landen kwamen hier
handel drijven omdat in het verarmde Italië
en Spanje de markt is gekrompen. Het
stadsbestuur, de politie en het gerecht namen
gelukkig snel maatregelen die het
probleem weliswaar niet tot aan de wortels
hebben weggesneden, maar de situatie
is nu wel min of meer onder controle.
En dan was er ook nog de financiële toestand
van het OCMW. Ook dit jaar is er een
tekort dat door de stad zal moeten worden
bijgepast. Maar dat tekort is te wijten aan
externe factoren en niet aan wanbeheer
van de OCMW-raad. Het beste bewijs van
de voorbeeldfunctie die Antwerpen met
zijn sociaal beleid blijkbaar vervult, is de
recente benoeming van OCMW-voorzitter
Monica De Coninck tot federaal minister
van Werk. Het Voor wat hoort watparool
maakt promotie in Brussel.
door Lex Moolenaar