't Stad is veranderd na drie weken Curaçao
01/02
Standpunt Antwerpen
Gisteren is N-VA-schepen Ludo
Van Campenhout teruggekeerd
van zijn zelfgekozen ballingschap
op het paradijselijke
Curaçao, waar hij zich liet behandelen
voor zijn alcoholverslaving. Wat heeft hij
tijdens zijn afwezigheid zoal gemist?
Om te beginnen is januari traditioneel
de maand van de nieuwjaarsrecepties.
Daar zouden we nu flauwe grappen over
kunnen maken, maar dat gaan we niet
doen. Veel belangrijker was wat tijdens
enkele van die recepties is aangekondigd.
Zo haalde Open Vld feestelijk Annemie
Turtelboom binnen en lieten verscheidene
partijkopstukken niet na om fijntjes te
vermelden dat zij de puinhoop moeten ruimen
die Van Campenhout heeft gekweekt.
Ludo’s nieuwe partij heeft dan weer op
haar receptie bevestigd dat ze in Antwerpen
een ‘war on drugs’ wil ontketenen.
Het is de langzame ouverture van een lange
campagne, die in oktober tot een overweldigende
finale moet leiden. Voorlopig
blijft N-VA-kopman Bart De Wever in
toespraken, interviews en tijdens zijn tussenkomsten
in de gemeenteraad nog opvallend
hoffelijk tegenover burgemeester
Patrick Janssens. Ze maken tenslotte nog
steeds deel uit van dezelfde coalitie.
Ook niet zonder belang was de resolutie
die de regeringspartijen CD&V, N-VA
en sp.a aanvaardden om het Masterplan
2020 – mét BAM-tracé en zonder Meccano
– snel en integraal uit te voeren. We zijn
zeer benieuwd hoe de Antwerpse sp.a zich
de komende maanden in dat dossier gaat
profileren. Want we hebben geleerd dat
niets voor altijd is in de politiek.
Alle bevoegdheden van Van Campenhout
– Stadsontwikkeling, Sport en Diamant
– waren hevig in beweging. In de diamantsector
woedde de oorlog tussen de
parketten. Op het Kiel blies Patrick Vanoppen
duidelijker dan ooit tevoren het nieuwe
voetbalstadion op. Tussen de bedrijven
door vernietigde de Raad voor Vergunningsbetwistingen
de vergunning
voor de ecologische zwemvijver van Boekenberg
in Deurne, een van de realisaties
waar Van Campenhout bijzonder trots op
is. En toen de schepen stilaan zijn koffers
begon te pakken voor zijn terugkeer naar
de kou, lekte achter zijn rug een masterplan
uit voor de zeer ingrijpende vernieuwing
van de verloederde Slachthuisbuurt.
Er is dus veel gebeurd tijdens amper drie
weken afwezigheid. Van Campenhout zal
even tijd nodig hebben om zich bij te werken.
Maar zoals zijn levensmotto luidt: het
leven is geen sprint, maar een marathon.
door Lex Moolenaar