Politici kunnen iets leren van bewonersgroepen

25/01/'10 Standpunt Antwerpen Het besef dat 2010 een zwaar sociaal jaar wordt, is bij iedereen in Antwerpen en Vlaanderen aanwezig. Dat bleek op de talrijke politieke nieuwjaarsrecepties in Antwerpen.

Recepties worden gekenmerkt door een ontspannen sfeer, maar het voelt toch ongemakkelijk aan om leutig rond te lopen met in het achterhoofd het menselijke drama in Haïti en de ontslagen bij Opel. Dat was voelbaar op de politieke recepties van afgelopen weekend.

De toespraken stonden dan ook in het teken van de sociale uitdagingen die aan een razend tempo op ons afkomen. De gevolgen van deze tsunami zijn als eerste voelbaar in de stad Antwerpen. Antwerpen kampt met de hoogste werkloosheid van het afgelopen decennium. Bijna 33.000 mensen zitten momenteel zonder job. Dat zijn er bijna zoveel als het aantal inwoners van Hoboken.

De werkloosheid gaat de komende maanden zeker niet afnemen, ondanks de berichten dat de wereldwijde economie zich lichtjes aan het herstellen is. Binnenkort komen daar de werknemers van Opel en de toeleveringsbedrijven bij. Voor sommigen is het verliezen van een job de duw in de armoede. Dat blijkt uit het groeiend aantal mensen dat bij het OCMW komt aankloppen.

De partijen zijn zich daar wel degelijk van bewust. De kopstukken van Groen!, N-VA en sp.a maken hun leden duidelijk dat 2010 geen gemakkelijk jaar zal worden. Elke kleur legt zijn eigen accenten en duidt zijn schuldige aan. Groen! verwijt het stadsbestuur alleen oog te hebben voor de welstellende tweeverdieners en voor prestigeprojecten zoals het voetbalstadion. N-VA vreest de impact van de regularisatie op onder meer de sociale huisvesting, waar de wachtlijsten met dertig procent zouden groeien. Dat betekent nog een jaar langer wachten op een sociale woning. De hoofdschuldige is voor N-VA de federale overheid.

Buiten de politieke recepties was er ook de Staat van de Stad. Ruim 900 Antwerpenaars die actief zijn in verenigingen en bewonersgroepen werden door de stad Antwerpen getrakteerd in het Felixpakhuis. Zij vormen het hart van deze stad. Bewoners met elk hun eigen achtergrond en wereldvisie slagen erin om samen hun wijk leefbaarder te maken.

Politici kunnen hier misschien iets van leren. De sociale problemen zijn te groot om elkaar met politieke spelletjes proberen de loef af te steken. In 2010 zijn er geen verkiezingen, dus kunnen ze al hun energie steken in een stevig sociaal beleid.

Door Sacha Van Wiele