Op zoek naar wapens in de oorlog tegen drugs

17/01 Standpunt Antwerpen Telkens wanneer je denkt dat de problemen met drugsdealers in Antwerpen-Noord en -Zuid min of meer onder controle zijn, maakt een nieuwe reeks incidenten duidelijk dat het begin van een duurzame oplossing nog lang niet in zicht is. Het pleit voor de bewoners van de getroffen buurten dat ze de problemen niet lijdzaam ondergaan, maar noodsignalen blijven uitzenden.

Het zou onjuist zijn om te beweren dat de overheid niets doet. Dit weekend verzegelde de politie een louche café en werd een Albanese cocaïnedealer aangehouden. Desondanks blijven de dealers zich in de wijk 2060 verspreiden als kruipolie. En in de Brederodestraat op het Zuid, waar overdag weinig of geen problemen zijn, nemen Oost-Europese dealers ‘s nachts de straat in bezit. En dus kan je niet anders dan concluderen dat de inspanningen van stad, politie en parket niet voldoende zijn.

Moet er op het Zuid een sluitingsuur komen, zoals in 2060? Dat zou een heilzaam effect kunnen hebben voor de overlast in de Brederodestraat, al weet je bijna zeker dat het probleem vrijwel meteen in andere straten de kop opsteekt. Zo gemakkelijk laten de dealers zich niet uit Antwerpen verjagen. Zolang er een markt voor hun waren is, blijven ze hun obscure handel drijven. Of dat nu in cafés gebeurt of op straat, maakt weinig verschil. Het sluitingsuur is dus zeker geen wondermiddel.

Toen de drugsproblemen vorige zomer in de Seefhoek voor het eerst uit de hand liepen, bood toenmalig minister van Binnenlandse Zaken Annemie Turtelboom bijstand van de federale politie aan. Met een gecoördineerde actie was in enkele Brusselse gemeenten op korte termijn succes geboekt. Antwerpen heeft het aanbod van Turtelboom beleefd geweigerd en ik weet niet of het ook onder haar opvolgster Joëlle Milquet nog geldt, maar misschien moet dat idee toch nog eens worden overwogen. Groot machtsvertoon zal niet alles oplossen, maar het kan wel indruk maken op de dealers en de buurtbewoners.

Het is frustrerend om vast te stellen dat een succesrecept zoals dat in de strijd tegen de Albanese maffia nu niet van toepassing is. De Albanezen werden destijds aangepakt waar het het meest pijn deed - in hun portefeuille - en zochten gefrustreerd andere oorden op. Maar zij hadden iets te verliezen. Dat hebben de dealers van Noord en Zuid niet. De enige manier om hen weg te krijgen, is via een streng uitwijzingsbeleid.

Door Lex Moolenaar