Een patiënt is geen product
01/02/'10
Standpunt Antwerpen
Het voorbije weekend kwam een bijzonder
schrijnend verhaal aan de
oppervlakte, dat zich in de nacht
van 23 op 24 januari heeft afgespeeld
in het ZNA-ziekenhuis Sint-Erasmus
in Borgerhout. Een hoogzwangere Congolese
vrouw werd met hevige pijnen binnengebracht,
maar zou door de aanwezige
vroedvrouw bijzonder onheus zijn behandeld.
Volgens de vroedvrouw was er niks aan
de hand en moest de dame maar naar huis
gaan. Maar ’s ochtends stelde een arts vast
dat haar baby was overleden en moest de
vrouw zelf in kritieke toestand naar het Middelheimziekenhuis
worden overgebracht.
De advocate van de vrouw heeft een bijzonder
zwaarwichtige klacht ingediend:
doodslag (op de baby), poging tot doodslag
(op de moeder), schuldig verzuim en racisme.
Er is een onderzoeksrechter aangesteld
en er zal dus een gerechtelijk onderzoek volgen.
Daarnaast stelt ZNA ook een intern onderzoek
in. Volgens de woordvoerder zijn er
geen medische fouten gemaakt en heeft de
vrouw in de loop van de nacht een aandoening
gekregen. Maar er komt wel een onderzoek
naar het gedrag van de vroedvrouw.
Het lot van de Congolese vrouw en haar
baby is natuurlijk intriest. Maar het wordt
wel een heel moeilijk onderzoek. Want behalve
een Congolese buurman, die alleen het
begin van de horrornacht meemaakte, zijn
er geen getuigen. Het is dus het woord van
de moeder tegen dat van de vroedvrouw. Begin
er maar aan.
Afgezien daarvan, is dit toch weer een
nieuwe smet op het blazoen van de ZNA-ziekenhuizen.
Vorig jaar kwamen ook al andere
vestigingen van de verzelfstandigde Antwerpse
OCMW-klinieken in opspraak. Er
was veel heisa rond het Koningin Paola Kinderziekenhuis,
waar een slepend conflict
tussen de artsen en de directie leidde tot de
afbouw van een deel van de dienstverlening
en tot een diepe malaise onder het personeel.
En in Jan Palfijn in Merksem was er in oktober
een tragische verwisseling van patiënten
na een opeenvolging van procedurefouten,
waardoor een man onnodig een onomkeerbare
urologische ingreep onderging.
Is dit alles een ongelukkige samenloop van
omstandigheden? Of is er meer aan de hand?
In elke grote organisatie worden fouten gemaakt
die tot schade leiden. Maar in de medische
sector gaat het niet om producten,
maar om mensenlevens. En daarbij moeten
de risico’s tot het absolute minimum worden
gereduceerd.
Door Lex Moolenaar