De plannen voor de kaaien kennen grote instemming

23/03/'09 Standpunt Antwerpen Het is al langer bekend dat de stad de voorbije week Kaaitafels organiseerde om de bevolking inspraak te laten hebben in de renovatie van de Scheldekaaien. Aan één van die discussietafels zat een man aan uit Scheldeken.

Scheldeken is een piepkleine straat, parallel aan de Plantinkaai. Iemand vroeg de man hoe het is om aan de kaaien te wonen. Hij had geen idéé. Want hij kwam daar nooit. Maar ’o wee’ als iemand aan de kaaien zou raken. Dan wilde hij zijn zeg doen.

De anekdote zegt veel over hoe Antwerpen en de Antwerpenaars vergroeid zijn met ’hun’ Scheldekaaien. Het lijkt wel of iedereen er zijn eigen plekje claimt. Deze week werd tastbaar dat Antwerpenaars en bezoekers van de Scheldestad ’iets’ hebben met het water.

Dat iets is moeilijk uit te drukken, maar wel uit te leggen met alweer een boutade. De architecten kregen de opdracht om de waterkeringsmuur op te trekken van 1,35 meter naar 2,25 meter. Dat is een veilige Sigmahoogte die springtijen kan weerstaan. Maar over zo’n schutting kan geen mens nog een blik werpen. Dus hoe rijm je zoiets?

De taak van de architecten en landschapstekenaars was dus een nieuwe kaai te ontwerpen met een muur: “Zet die muur en zorg dat we ervoor applaudiseren, dat we hem niet zien.” Tot daar de onmogelijk gewaande opdracht.

Maar de Portugees-Vlaamse ploeg architecten tekende een mooi landschap bij elkaar. Raar genoeg zorgden ze bij de eerste ruwe schetsen - het Masterplan wordt pas tegen het einde van het jaar verwacht - voor een vrij grote instemming. Hun tekeningen vielen bijna naadloos samen met de wensen van de 800 Antwerpenaars die meewerkten aan de visie van de bevolking op de renovatie. En de stadsbouwmeester werd ook al gerustgesteld.

Dus we kunnen het over grote projecten ook eens zijn. Al dient gezegd dat de heraanleg van de kaaien niet dadelijk controversen oproept. Het moest sowieso gebeuren. Maar de manier waarop kon wel betwistingen inhouden. Maar er zit grandeur in en zin voor vernieuwing, naast het behoud van het ruwe karakter van de oude dokkerskaai. De eerste synthese ziet er goed uit, maar de kwalitatieve standaard word bewaakt.

Want tijdens het panelgesprek zegde iemand dat de kaaien het buitenverblijf van de Antwerpenaar zijn. Als dat zo is, kunnen we er zeker van zijn dat elke stap van de renovatie streng wordt gevolgd.

door Johan VAN BAELEN