Beter luisteren naar de stem van het volk
12/07/'10
Standpunt Antwerpen
Deze week had ik het voorrecht om
inzage te krijgen in de enige wetenschappelijke
studie die bij mijn
weten tot nu toe is verricht naar de
volksraadpleging over de Oosterweel op 18
oktober van vorig jaar. Sommige resultaten
van dat onderzoek waren al langer bekend.
Zo was de meest markante vaststelling dat de
opleidingsgraad de doorslag heeft gegeven.
Hoogopgeleiden zijn massaal opgedaagd
voor het referendum, en ze hebben overwegend
’nee’ gestemd. In alle andere groepen
was de score fiftyfifty.
De vraag is wat we hiervan moeten leren
voor de toekomst. UA-onderzoeker Geert
Marrin doet in zijn zeer verdienstelijke studie
een aantal aanbevelingen ter verbetering
van de directe democratie. Met sommige ben
ik het eens, met andere helemaal niet. Zullen
we ze samen even overlopen?
Eén: voor referenda moet de stemplicht gelden.
Dat vind ik niet. Liever een kleiner, maar
goed geïnformeerd en gemotiveerd electoraat
dan een massa die alleen maar komt omdat
het moet.
Twee: het resultaat moet bindend zijn. Ook
hiermee ben ik het niet eens. We verkiezen
en betalen politici om beslissingen te nemen.
Referenda kunnen hen helpen om de
temperatuur bij de bevolking te meten. Maar
als elke volksraadpleging bindende kracht
krijgt, dan kunnen we nooit meer een nieuwe
gevangenis bouwen.
Drie: referenda moeten worden begeleid
door een onafhankelijke commissie van wetenschappers.
Helemaal akkoord. Een volksraadpleging
moet kunnen plaatsvinden buiten
het politieke vaarwater. Het debat in de
Antwerpse gemeenteraad over de formulering
van de vraag voor 18 oktober was een
schande voor de democratie.
Vier: het antwoord moet meer genuanceerd
kunnen zijn dan ’ja’ of ’nee’. De spijker op de
kop! Zelf kon ik mijn genuanceerde mening
niet kwijt. Het is perfect mogelijk om de kiezer
ook alternatieven voor te leggen en/of
hem te vragen hoe sterk hij pro of contra is.
Vijf: alle partijen moeten met gelijke financiële
middelen strijden. Dat vind ik dan weer
niet. De overheid moet beschikken over budgetten
om de burger te informeren, maar actiegroepen
werken voor eigen rekening en
kunnen geen aanspraak maken op subsidie
met geld van de belastingbetaler.
Tot slot: een referendum is alleen zinvol als
laatste redmiddel. Politici moeten luisteren
naar de stem van het volk vóórdat ze beslissingen
nemen, niet erná.
Door Lex Moolenaar