Armoede onder allochtonen is een zaak van iedereen

13/01 Standpunt Antwerpen In België leeft 14,6 procent van de mensen in armoede. De jongste jaren krijgen steeds meer mensen uit de middenklasse het moeilijk. Dat is de belangrijkste conclusie uit het eerste federale ‘Jaarboek Armoede in België 2012’, dat volgende week wordt voorgesteld.

Het jaarboek is een werkstuk van de universiteiten van Antwerpen en Bergen. De cijfers zijn niet nieuw en bevestigen eerdere onderzoeken van professor Jan Vranken van de Universiteit Antwerpen. Het is evenmin een verrassing dat veel armen in de steden leven. Antwerpen heeft wat dat betreft een bijzonder aandeel in het aantal mensen dat onder de armoedegrens leeft. Bij de allochtone Antwerpenaar leeft zelfs de helft onder de Europese armoedegrens.

De oplossingen voor dit probleem liggen niet voor het rapen. Het OCMW van Antwerpen betaalt zich iedere maand blauw aan leeflonen en andere ondersteuning voor minderbedeelden. Dat is de plicht van het OCMW en dat moet vooral ook zo blijven. Maar het belet niet dat een OCMW in een stad als Antwerpen jaar na jaar onder druk staat. Ook voor deze instantie wordt het steeds moeilijker om de rekeningen te betalen. In dat geval moet het stadsbestuur het verschil bijpassen. Die zogeheten bijpas is al jaren een punt van discussie tijdens de begrotingsbesprekingen in Antwerpen. En dat zal de volgende jaren niet anders zijn. Armoede kost geld. Aan ons allemaal. Zoveel is wel duidelijk.

Dat armoede in ernstige mate allochtonen treft, mogen we niet negeren. Met de verstrengde wet op de gezinshereniging is alvast een maatregel genomen om mensen zonder uitzicht op wat dan ook te ontmoedigen om naar België te komen. Een aanhoudende stroom van legale en illegale nieuwkomers is echt geen optie. Ook niet voor die mensen zelf.

Maar daarmee is de kous niet af. Wat we allochtonen noemen, zijn vaak mensen die hier geboren en getogen zijn. Ze zijn niet nieuw in het land en zijn evenmin van plan om België de rug toe te keren. Deze groep is het eerste slachtoffer in tijden van schaarste. En dat is niet alleen een drama voor deze mensen zelf. Het is ook nefast voor de diverse samenleving die we zijn. Is het vooringenomenheid tegenover bevolkingsgroepen of heeft het te maken met de aantoonbare lagere opleidingsgraad van allochtonen? Wellicht is het een beetje van beide. En daar moeten we verandering in brengen. Want ook dat is armoede.

Door Patrick Van de Perre