Antwerpen mag de verkiezingen nog even laten rusten
11/01
Standpunt Antwerpen
Antwerpen zit in de laatste rechte
lijn naar de gemeenteraadsverkiezingen
van oktober 2012. Het
is nog een lange lijn, maar niemand
die ontkent dat de spanning langzaam
maar zeker toeneemt. Als het niet in
de schijnwerpers is, dan wel achter de
coulissen en in de partijsecretariaten. Het
aantal peilingen voor eigen gebruik neemt
in hoge mate toe en soms menen we op de
gezichten van sommige politici zelfs te
kunnen lezen wat de resultaten van die
bevragingen zijn.
Van enige spanning of
verkiezingskoorts was dinsdag op de
negende verdieping van het Museum aan
de Stroom (MAS) weinig te merken. Daar
vond de nieuwjaarsreceptie van het schepencollege
plaats. Naast een aantal stedelijke
bestuursdirecteurs wordt voor die
gelegenheid ook de Antwerpse politieke
pers uitgenodigd, om elkaar het beste
voor het nieuwe jaar te wensen en om zonder
al te veel plichtplegingen een praatje
te slaan.
De keuze voor het MAS is geen toeval.
2012 wordt opnieuw een jaar vol cultuur,
met de vooropening van het Red Star Line
Museum in mei en de verdere uitvoering
van het masterplan voor het Middelheim,
om maar twee blikvangers te noemen. Dat
plan zal er onder meer voor zorgen dat het
openluchtmuseum nog meer uit de verf
komt.
Het is eigen aan informele bijeenkomsten
dat mensen, zeker als ze zichzelf politicus
noemen, hun prognose voor de volgende
maanden kenbaar maken. Dat de
verkiezingsstrijd op het scherp van de
snee zal worden gevoerd, was ook dinsdag
duidelijk. Een goed verstaander heeft
maar een half woord nodig, nietwaar.
Maar de intentie om Antwerpen te blijven
besturen zoals het hoort en niet te
slachtofferen aan holle slogans en electorale
spelletjes, is er wel degelijk. De Antwerpse
politici hebben blijkbaar geleerd
van het verleden en beseffen dat intern gekrakeel
en politieke veldslagen zeker geen
garantie bieden voor succes in het stemhokje.
We zijn niet naïef. De politieke stratego
is volop aan de gang. Maar tot op heden is
er geen enkele aanwijzing dat dat ten koste
van de Antwerpenaar gebeurt. Laten we
het vooral zo houden. Want een immobiel
stadsbestuur is wel het laatste wat deze
stad nodig heeft. We zeiden het al: in het
verleden was het soms anders. Misschien
is dat de reden waarom we zo gevoelig zijn
voor het reilen en zeilen van het stadsbestuur
in een electoraal jaar.
door Patrick Van de Perre