Antwerpen heeft reden om te dromen
22/04/'09
Standpunt Antwerpen
Als het over de heraanleg van de Scheldekaaien gaat, zijn de verwachtingen van de Antwerpenaars hoog gespannen. De kaaien zijn toe aan een groot onderhoud. Daarover is vrijwel iedereen het eens. Maar de kaaien moeten ook hun typische, vaak wat ruwe karakter behouden. Ook daarover is vrijwel iedereen het eens.
Wat het Belgisch/Portugees architectenbureau Proarp/Wit tot op heden heeft laten zien, beantwoordt opmerkelijk goed aan de ietwat schizofrene wens van Antwerpen om tegelijk vernieuwend uit de hoek te komen, maar ook de band met het verleden te behouden. Het voorontwerp dat in maart werd goedgekeurd, valt vooral op door zijn eenvoud.
Geen megalomane projecten, waanzinnige constructies en ingewikkelde ontwerpen. Wel respect voor de ware aard van de kaaien, de ruwheid, de geschiedenis, de couleur locale... Wel ruimte en weidsheid. Rust ook. Plekken om te zitten, te wandelen, even te niksen, elkaar lief te hebben. Om je 'goesting' te doen. En dat is nog altijd bij uitstek de favoriete bezigheid van de Antwerpenaars. Wie van 't Stad is, weet wat we bedoelen.
Geef de Schelde terug aan Antwerpen was de boodschap waarmee de ontwerpers van Proap/Wit enkele jaren geleden huiswaarts werden gestuurd. Voorlopig lijken ze daarin geslaagd. Ja, in het voorontwerp werd rekekning gehouden met bebouwing op de kaaien. Sporadisch en op plekken waar bouwen geen hindernis vormt tussen stad en stroom. Het moet kunnen.
Wat in maart werd gepresenteerd, en in de Cruise Terminal in detail kan worden bekeken, is slechts een voorontwerp. en dan nog wel van een masterplan dat geen eindpunt is, maar slechts het begin van vele nieuwe ontwerpren voor ieder deel van de kaaien.
Er kan dus nog veel gebeuren en er kan ook nog heel veel verkeerd gaan. Maar de toon is gezet en die is uitermate hoopgevend. De Antwerpenaars mogen stilaan beginnen dromen van hun nieuwe Scheldekaaien. En dat is iets wat ze veel te lang niet hebben kunnen doen. Geef toe, alleen dat al is een reden om optimistisch te zijn.
door Patrick VAN DE PERRE