Twee derde chronisch zieke kinderen sterft niet thuis
05/02/'10
Nog steeds krijgen te weinig chronisch zieke kinderen de kans om rustig thuis te sterven. Dat blijkt uit een studie van de onderzoeksgroep Zorg rond het Levenseinde van de Vrije Universiteit Brussel en de Universiteit Gent.
Het is de eerste keer dat een internationale vergelijking wordt gemaakt. Uit de studie blijkt dat Belgische en Nederlandse kinderen die overlijden aan een chronische ziekte vaker in hun thuisomgeving sterven dan lotgenootjes uit heel wat andere West-Europese landen. Toch geven de grote verschillen aan dat er nog heel wat gedaan kan worden om kinderen vaker de kans te bieden rustig thuis te sterven.
Verwerking
Chronisch zieke kinderen hebben er alle baat bij om aan het eind van hun leven verzorgd te worden in hun eigen thuisomgeving. Dat is niet alleen aangenamer voor het kind zelf, het vergroot ook de kans dat hun ouders en broers of zusjes het overlijden goed kunnen verwerken. Tot nu toe was er echter weinig geweten over hoe vaak kinderen in werkelijkheid thuis kunnen overlijden.
Daarom maakten onderzoekers van de Vrije Universiteit Brussel en de Universiteit Gent en een grootschalige populatiestudie over kinderoverlijdens. Ze vergeleken 3.328 sterfgevallen uit zes Europese landen: België, Nederland, Noorwegen, Engeland, Italië en Wales. Door de gegevens uit verschillende landen te vergelijken, hoopten ze factoren te kunnen onderscheiden die het thuis sterven kunnen bevorderen.
Kanker
Uit de studie blijkt dat het aandeel kinderen dat thuis stierf beduidend varieert tussen landen, van 20% in Italië en 24% in België tot 29% in Nederland. In de groep kinderen die overleed door een chronische ziekte, ligt het aantal thuisoverlijdens in de meeste landen een stuk hoger, van 22% in Italië en 36% in België tot zelfs de helft in Nederland.
In de meeste landen, waaronder België en Nederland, was de kans op thuissterfte gevoelig hoger voor kinderen die aan kanker overleden. Dit zou erop kunnen wijzen dat de voorzieningen voor thuiszorg voor kankerpatiëntjes doorgaans beter ontwikkeld zijn dan voor andere patiëntjes. Het ziekteverloop van kanker is dan ook beter voorspelbaar, waardoor de plaats van overlijden beter gepland kan worden.
Toch tonen de grote verschillen tussen de landen aan dat er in verschillende landen, waaronder België, nog heel wat ruimte is voor verbetering, vooral voor kinderen die niet aan kanker overlijden.
