"Allesetende wolf is binnen 10 jaar terug in België"
23/01
Wetenschap
De Duitse wolvenpopulatie heeft zich in sneltempo verdubbeld. In heel Duitsland zwerven nu 100 tot 120 wolven, terwijl dat er in 2010 nog maar 50 waren. Peter Lennertz, die een wolvenopvangcentrum in de Ardennen leidt, durft zijn hand ervoor in het vuur steken: “Binnen dit en tien jaar leeft er een roedel in België!”
Aanvankelijk kwamen de wolven vooral voor in het oosten van Duitsland, onder meer in de deelstaat Brandenburg. Norman Stier, bioloog aan de Technische Universiteit van Dresden, stelt dat er steeds meer roedels bijkomen die zich verspreiden over steeds meer deelstaten. Eind 2011 zijn er twee wolven gesignaleerd in de deelstaat Nedersaksen, vlakbij de Nederlandse grens.
5 dagen lopen
Peter Lennertz van European Wolf Conservation schrikt geenszins. “De wolf die ‘Dieren in Nesten’ en het Natuurhulpcentrum in Opglabbeek in augustus 2011 filmden in Gedinne, was geen toevalstreffer. Binnen tien jaar leven er opnieuw wolven in België", vertelt hij in Het Belang van Limburg/Gazet van Anwterpen.
"De vraag is niet óf hij er komt, maar wanneer. Er zitten nu al alleenlevende wolven op 200 km van onze grens. Voor een wolf is dat vijf dagen lopen, want die beesten leggen makkelijk 60 km per nacht af.”
Lennertz spreekt over tien jaar, “maar het kan veel sneller gaan. Belgen moeten zich geen zorgen maken. Net zoals bij vossen, kun je je kippenhok of schapenwei perfect beschermen tegen wolven. Een omheining van 1,20 meter hoog in combinatie met een elektrische schrikdraad is afdoende. En als dat niet lukt, helpt een Pyreneese berghond ook.”
Verstoten
Sil Janssen van het Natuurhulpcentrum in Opglabbeek klinkt voorzichtiger. “De wolf die wij vorig jaar filmden, was waarschijnlijk een uit de roedel verstoten, jong mannetje, op zoek naar een nieuw leefgebied. Ik ben er 100% zeker van dat er de komende jaren nog zulke exemplaren zullen opduiken, maar of ze zich opnieuw definitief gaan vestigen in ons land, weet ik niet.”
Wat zo’n wolf dan eet? “Konijnen, bessen, misschien zelfs een edelhert: het zijn alleseters.”
De laatste Belgische wilde wolven, een wijfje en een mannetje, werden in 1864 geschoten door Leopold I in de bossen van Saint-Hubert en staan nu achter glas in het Koninklijk Museum voor Natuurwetenschappen in Brussel. Het gaat om het officieel afschot, want in 1868 zou er nog een wolf in Merksplas geschoten zijn en in 1898 nog eentje in Virton.
KM
Foto EPA