Ouwe knakkers van AC/DC spelen stomend Sportpaleis plat
02/03/'09
Er zijn nog zekerheden in het leven.
Fortis mag dan geen cent meer waard zijn, niemand
weet hoelang er nog Opels van de band zullen rollen
in Antwerpen, maar AC/DC klinkt vandaag net zoals
een paar decennia terug. Een stomend Sportpaleis
genoot zondagavond met volle teugen.
Het spektakel begint met een clip
van een reusachtige trein die over
de sporen dendert. De intro voor
‘Rock and Roll Train’ uit hun jongste
album ‘Black Ice’. Dan gaat het
net zoals de trein in sneltreinvaart
naar ‘Hell Ain’t a Bad Place To
Be’ en ‘Back in Black’.
In een
set van anderhalf uur krijgt het
Sportpaleis een overzicht van het
beste wat AC/DC in al die jaren
heeft gemaakt van het bluesy ‘The
Jack’ over de klassiekers ‘Whole
Lotta Rosie’ en ‘TNT’.
Bekijk hier de foto's van Jan Van der Perre:
Kostschool
Het succes zit in het concept:
simpele, harde rock, rechttoe,
rechtaan. Geen danseressen of
een batterij muzikanten, gewoon
vijf man die zich amuseren op het
podium. Angus Young samen met
zijn broer Malcolm, bassist Cliff
Williams, drummer Phil Rudd en
zanger Brian Johnson.
Angus Young heeft er nog het
meest plezier in. Zoals het in
een echte rockgroep hoort, is de
leadgitarist de baas van de bende.
Angus Young speelt die rol ook
in Antwerpen met verve. Hij perst
er nog steeds indrukwekkende
gitaarsolo’s uit en host het hele
podium rond als een knaap van
vijftien met uiteraard zijn uniform
van de kostschool.
Die gimmick werd één van de handelsmerken
van AC/DC en maakte
de groep wereldberoemd. Hoewel
Angus ondertussen de kaap van
de vijftig heeft overschreden past
het uniform nog steeds. Ook zijn
stripact blijft een vast gegeven in de
show. Het gaat allemaal wat trager,
maar als zijn onderbroek het logo
van de groep onthult, gaat het
Sportpaleis collectief uit de bol.
AC/DC dateert van een tijd dat
rock gewoon fun was. En dat was
er zondagavond met hopen. Van
bij de start tot de onvermijdelijke
kanonschoten van de finale is het
spektakel gegarandeerd.
Hoorntjes
AC/DC is begonnen in 1973, dat
is het seizoen waarin Antwerp op
een haar na landskampioen werd
en België nog een socialistische
premier had. Zo lang geleden dus.
Door de jaren heen is de groep
er wonderwel in geslaagd om
meerdere generaties tegelijk aan
te spreken. Vaders en zonen die,
zij aan zij, allebei in een AC/DCshirt
en met het duivelsgebaar,
alle hits luidkeels mee scanderen.
Vaak hebben ze dan nog een paar
lichtgevende duivelshoorntjes op
hun hoofd, net als Angus destijds
op het album ‘Highway to Hell’.
Nog een paar jaar en dan kunnen
ook de kleinkinderen mee bij de
volgende tournee.
Hans CARDYN
