Alan Furst, Onze man in Parijs
11/05/'09
Geert D'Hulster
Aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog zijn honderden Italiaanse intellectuelen, schrijvers, artiesten, journalisten en wetenschappers hun vaderland ontvlucht. Zij hopen in Parijs een nieuwe standplaats te vinden om vandaar het gehate fascistoïde bewind van Mussolini te bestrijden. Zo wordt er een ondergrondse verzetskrant opgericht, Liberazione, warvan er vijfhonderd en twaalf edities zullen verschijnen.
Het is in dit menselijke kluwen van hoop en verwachting, van wanhoop en vertwijfeling dat het soort spionnen en dubbelspionnen, waar Alan Furst het patent op heeft, hun opwachting maken. Het verhaal start met de dood van de hoofdredacteur van Liberazione, die vermoord wordt teruggevonden in Hotel Colbert, gespecialiseerd in discrete romantische ontmoetingen.
Bevoorrechte getuige van deze wandaad is een onberispelijk geklede aristocraat, met een insigne van de Italiaanse fascistische partij op zijn revers. Carlo Weisz, een in Triest opgevoede Italiaan, neemt de dagelijkse leiding van de verzetskrant over. Hij beseft algauw dat het hoofredacteurschap een boel duistere verplichtingen met zich meebrengt. Furst tekent opnieuw voor een ingenieuze, met tal van weetjes overgoten, spionageroman.
Van Holkema & Warendorf, 319p, 18,95 euro