Mieke Van Noppen zoekt helper voor project in Malawi + oproep

17/12/'08 Binnenland Mieke Hendrickx (55), de weduwe van Karel Van Noppen die vorige week in het Afrikaanse land Malawi onverwachts haar nieuwe partner Johan De Mulder (60) verloor, zoekt mensen die met haar ter plaatse in Malawi hun ontwikkelingsproject mee willen dragen. Zaterdag wordt Johan begraven, begin januari keert Mieke al terug om er hun gezamenlijke droom, een betere toekomst voor de kinderen van Sitima, voort te zetten.

Twee jaar geleden startten Mieke Hendrickx en Johan De Mulder het ontwikkelingsproject Yoce in Malawi. Niemand kon voorzien dat een hartaanval zo snel een einde zou maken aan zijn engagement. Zoon Werner Van Noppen twijfelde vorige week of zijn moeder alleen zou terugkeren, maar Mieke Hendrickx zelf heeft haar besluit al genomen.

Niet alleen

“Begin januari wil mama weer in Malawi zijn zodat ze ter plaatse is tegen dat de school heropent na de kerstvakantie”, vertelt dochter Birgit Van Noppen, waar Mieke tijdelijk inwoont om de begrafenis te regelen. “Als blanke vrouw alleen terugkeren wil ze niet, want de positie van de vrouw in Malawi is nog niet zoals hier. In januari gaat haar vriendin daarom voor een maandje mee."

"Mama zoekt nog mensen in Malawi of België die samen met haar het project een tijdje willen dragen. Het verlies van Johan heeft een gat geslagen. Hij was gepensioneerd leerkracht en leidde kandidaat-onderwijzers op. Johan was samen met lokale mensen volop bezig met de bouw van een tweede school. De kinderen krijgen er niet alleen onderwijs, maar ook een middagmaal en er is opvoedingsondersteuning voor de moeders.”

Wie interesse heeft om het project Yoce in Malawi samen met Mieke Hendrickx mee te dragen, kan zich aanmelden via dit mailadres.

'Als ze het loslaat, bloedt het dood'

Omdat Mieke Hendrickx geen onderwijsopleiding heeft gehad, zou ze het ideaal vinden als een leerkracht de verdere uitbouw van Yoce komt ondersteunen, maar dat hoeft niet noodzakelijk. Er moet bijvoorbeeld ook voedsel worden aangedragen. “Het mag een man of een vrouw zijn, het huis van mama in Zomba is groot genoeg om er met twee te wonen”, zegt Birgit.

Het project overdragen aan een NGO en zelf in Vlaanderen blijven, is voor Mieke geen optie. “Als ze het loslaat, bloedt het dood. Misschien dat ze in plaats van één keer per jaar op bezoek te komen naar België, wel wat meer zal komen.”

'Onculo'

Mieke Hendrickx weet nog niet hoe de mensen en kinderen in Sitima op het verlies van hun ’onculo’ reageren. “Johan is in de stad Blantyre overleden, en moeder heeft halsoverkop wat spulletjes bijeen moeten graaien. Ze heeft nog gauw geld gestort zodat de mensen van ginder de bouw van de school voort kunnen zetten.”

Voor Mieke is dit geen overgangsperiode. “Ze heeft heel bewust afscheid kunnen nemen van Johan, en in die laatste minuten heeft Johan haar te kennen gegeven dat het zijn verlangen was dat hun ontwikkelingsproject voortgezet zou worden. Moeder wil en kan zijn laatste wens niet opgeven.”

KMa