Bart De Wever: "Gemiste kans"

03/09/'10 Binnenland N-VA-voorzitter Bart De Wever betreurt dat de onderhandelaars er niet in geslaagd zijn om de posities van Vlamingen en Franstaligen dichter bij elkaar te brengen. "Nochtans was een compromis best mogelijk, maar wederzijds vertrouwen was blijkbaar te veel gevraagd."

"Ik wil geen zwarte piet doorschuiven aan wie dan ook. De mislukking van deze preformatie is de verantwoordelijkheid van alle partijen aan tafel", luidt het in een persbericht. "Het nieuwe voorstel van Elio Di Rupo verschilde nauwelijks van het vorige, op enkele cosmetische ingrepen na. Er zou opnieuw structureel geld aan Brussel gegeven worden, zij het 250 miljoen euro per jaar in plaats van 300 miljoen."

Financieringswet

"Op die manier zouden de Franstaligen verzekerd blijven van minstens 1 miljard euro op legislatuurbasis, net zoals in het oorspronkelijke voorstel van de preformateur, terwijl de Vlamingen geen enkele garantie zouden hebben dat de door hen gevraagde nieuwe financieringswet er wel degelijk komt."

"Het enige wezenlijke verschil in het nieuwe voorstel is dat er nu wordt gespecificeerd hoe het geld precies aan Brussel moet worden overgemaakt en waarvoor het uitgegeven zal worden. Dit was echter uiteraard nooit het punt van geschil."

Geen wederzijds vertrouwen

"In het licht van wat er de voorbije week gebeurd is, de manifeste en herhaalde pogingen om de N-VA te isoleren en onder druk te zetten, stellen we vandaag vast dat het nieuwe voorstel helemaal niet tegemoet komt aan de verzuchtingen van de overgrote meerderheid van de Vlamingen."

"Die willen een staatshervorming waarbij alle overheden in dit land financiële verantwoordelijkheid dragen en de tering naar de nering zetten. Een staatshervorming zonder financiële responsabilisering heeft geen enkele zin. Maar die zekerheid krijgen de Vlamingen niet. Tegelijk eisen de Franstaligen wel de zekerheid dat Brussel meer geld krijgt. Dat kan men moeilijk een evenwichtig voorstel noemen."

"De N-VA betreurt dat men er niet in geslaagd is om de posities van Vlamingen en Franstaligen dichter bij elkaar te brengen. Nochtans was een compromis best mogelijk: tijdelijk geld voor Brussel dat structureel wordt wanneer de nieuwe financieringswet in werking treedt. Op die manier zouden zowel de Vlamingen als de Franstaligen er alle belang bij hebben dat die nieuwe financieringswet er ook wel degelijk zou komen. Maar wederzijds vertrouwen was blijkbaar te veel gevraagd. Een gemiste kans."